بازی نکردن کودک | علل و موانع بازی کردن کودکان

بازی نکردن کودک مخصوصا با همسالان یکی از عواملی است که باعث نگرانی والدین می‌شود. اما باید تمایزی میان کودکانی که فقط بازی‌های تکی را ترجیح می‌دهند با کودکانی که تنها با بزرگسالان بازی می‌کنند، قائل شد. معمولا کودکانی که با در اطرافشان هم سنی وجود ندارد، به بازی با بزرگ ترها تمایل دارند. اما گاه برخی از کودکان تنها بازی‌های انفرادی را ترجیح می‌دهند. در این شرایط باید بررسی‌های بیشتری برای علت بروز این رفتار انجام شود.آگاهی از دلایل بازی نکردن کودک به والدین کمک می‌کند که گامی در جهت حل این مساله بردارند. همچنین شما می‌توانید با دریافت مشاوره کودک از رشد و سلامت فرزندتان اطمینان کامل دریافت کنید. برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه مشاوره کودک کلیک کنید.

تماس با مشاور

بازی نکردن کودک | چرا کودکان تمایل به بازی با دیگر کودکان را ندارند؟

میزان تمایل به بازی با همسالان در کودکان یکسان نیست. زیرا بعضی از بچه‌ها ذاتا معاشرتی‌تر و خون گرم‌تر از کودکان دیگر هستند. تفاوت خلقی از همان دوران نوزادی مشخص است؛ برخی کودکان آرام بوده، اما کودکی دیگر پرخاشگر و پر جنب و جوش می‌باشد. این تفاوت‌ها حتی در میان خواهر برادرها نیز دیده می‌شود پس نباید همه را به یک چشم دید. اما گاهی بی میلی کودک به قدری است که در اغلب موارد بازی‌ها و فعالیت‌های تکی را ترجیح می‌دهد. به طور چشمگیری از ارتباط با دیگر کودکان اجتناب کرده و یا در یافتن دوست ناتوان است. در این شرایط با توجه به خصوصیات کودک احتمال وجود مشکلات جسمانی و یا روانی وجود دارد، والدین برای اطمینان از سلامت کودک خود باید به متخصص کودک مراجعه نمایند. 

آیا وضعیت جسمانی کودک می‌تواند مانع از بازی کردن او شود؟

یکی دیگر از دلایل بازی نکردن کودک، کودکانی که دچار ضعف جسمانی مانند کمبود ویتامین‌ها یا کمبود آهن هستند و یا با مشکلاتی مثل تنگی نفس مواجه اند، نمی‌توانند فعالانه به بازی بپردازد. این ناتوانی بر روحیه و سلامت روانی کودک اثر می‌گذارد. در این صورت بهتر است فرزندتان را به بازی‌های ذهنی و فکری تشویق کنید و برای بهبود وضعیت جسمی او اقدام نمایید. اختلالات رفتاری نیز می‌تواند از دلایل بازی نکردن کودک باشد. برای آگاهی بیشتر در زمینه اختلالات رفتاری کودکان کلیک کنید.

بازی نکردن کودک | تفاوت ها مانعی برای بازی با دیگر کودکان

گاهی کودک به دلیل تفاوت‌هایش تمایل به بازی با دیگر کودکان را ندارد. عینک ذره بینی، لکنت زبان، هوش بالا و هر چیزی که باعث تمایز کودک شود، او را نسبت به حرف‌ها و واکنش‌های دیگر همسالان حساس و آسیب پذیر می‌کند. این کودکان با کوچکترین تمسخر ناراحت می‌شوند و ارتباطشان را کم می‌کنند. برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه کودکان استثنایی کلیک کنید.

کودکان خجالتی محکوم به تنهایی 

دوست شدن و برقراری ارتباط برای کودکان خجالتی کاری دشوار است. برای حل این موضوع والدین می‌توانند با تشویق کودکشان و دعوت برخی همسالان به خانه فرصت دوستی را برای فرزندشان محیا کنند. افزایش اعتماد به نفس کودکان نیز می‌توانند به حل مشکل بازی نکردن کودک کمک کند. حتی می‌توانید کودک تان را به محل‌های بازی ببرید تا با تماشای دیگر کودکان علاقه به بازی پیدا کند. اما هرگز به کودک نگویید "چرا تو نمیری با کودکان بازی کنی یا یک گوشه ننشین برو با دوستانت بازی کن"، این کار باعث ترس بیشتر و اضطراب در کودک می‌شود. برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه افزایش اعتماد به نفس کودکان کلیک کنید. 

بازی نکردن کودک | کودکان خاص نباید با دیگر بچه‌ها بازی بکنند

گاهی کودک به خاطر لوس و پرتوقع بودن، از جانب دیگر کودکان طرد می‌شوند. در این مواقع در سبک فرزندپروری و روش تربیتی خود تجدید نظر کرده و به فرزندتان اصول اخلاقی و رعایت حق و حقوق دیگران را آموزش دهید. بهترین روش برای این تغییر این است که خود والدین الگوی کودک بشوند. برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه سبک فرزندپروری کلیک کنید. 

والدینی که تمایل بازی کودک را از بین می‌برند

یکی دیگر از دلایل بازی نکردن کودک، رفتار والدین است. بعضی از مادرها چون انرژی لازم و حوصله سرو صدا ندارد، به کودک نیز اجازه هر فعالیتی را نمی‌دهند. برای مثال فرزندشان را از بازی با پسر همسایه منع می‌کنند، چون اگر اجازه دهند باید بر بازی‌های آن‌ها نظارت کرده و مراقبت‌های بیشتری بکنند. پس کودک را محدود کرده و از او می‌خواهند در خانه و یا  فقط با خواهر و برادرهایش بازی کند. به این صورت خود والدین فرزندشان را به سمت تنهایی سوق می‌دهند. بازی کودکان به رشد و تکامل شناختی آن‌ها کمک می‌کند، پس بهتر است شرایط را برای بازی آن‌ها فراهم نمایید. برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه بازی کودکان کلیک کنید.

بازی کودکان با همسالان یا بزرگسالان

برای کودک بهتر است که هم با همسالان و هم با بزرگسالان بازی کند. بازی با همسالان باعث می‌شود کودک بتواند با همسالان خود ارتباط برقرار کند و هنگام بزرگسالی در کارهای گروهی و جمعی بهتر عمل کند. کودکان وقتی که در یک سطح هستند، می‌توانند از نظر رشد و پیشرفت به هم کمک کنند. کودکان به هم نیازمندند تا بتوانند از همدیگر بیاموزند.

همسالان به خاطر درک یکدیگر تمایل بیشتری به یادگیری از همسالان دارند. کودکانی که بیشتر اوقات خود را با بزرگسالان می‌گذرانند، اغلب فکر می‌کنند دیگران بهتر از آن‌ها هستند و او نمی‌تواند مانند بقیه از پس کارها بر آید. دادن مسئولیت به کودک و قرار دادن او در کنار همسالان، می‌تواند بسیار مفید ‌باشد.

سخن آخر

بازی کردن کودک یک مساله بسیار مهم در رشد و سلامت او است که می‌تواند به اجتماعی شدن کودک کمک کند. حتی در برخی مواقع عدم تمایل کودک به بازی نشان‌دهنده بروز یک مشکل در سلامت جسمی و روانی اوست. به همین دلیل والدین باید به بازی‌های کودک خود توجه داشته باشند و در صورت شک کردن به وجود مشکل، به یک متخصص مراجعه نمایند. روانشناسان مرکز مشاوره حامی هنر زندگی در خدمت شما هستند تا در این زمینه یاری‌تان کنند.

برای دریافت مشاوره در زمینه بازی نکردن کودک می توانید با مشاوران مرکز مشاوره روانشناسی حامی هنر زندگی از طریق تلفن ثابت از کل کشور با شماره 9099075228 و از تهران با شماره 9092305265 تماس بگیرید.

ثبت دیدگاه فقط برای اعضای سایت امکانپذیر است. لطفا ثبت نام کنید.
تماس با برترین مشاورین ایران

برای تماس با متخصص کلیک کنید