داروی جدید بیش فعالی

امروز از سایت هنر زندگی با مقاله داروی جدید بیش فعالی همراه شما هستیم. اختلال بیش فعالی-کمبود توجه، نوعی اختلال عصبی رشدی است که به شکل پرجنب و جوشی و کمبود توجه بروز می کند. به عبارتی می توان گفت این اختلال از ضعف در بازداری رفتاری ناشی می شود. معمولا از ADHD برای توصیف افرادی استفاده می کنیم که نشانه های کم توجهی یا پرجنب و جوشی ان ها به راحتی در انواع موقعیت ها اشکار است. تشخیص و درمان زودهنگام بیش فعالی و استفاده از داروهای مناسب در درمان اهمیت زیادی دارد. برای درمان دارویی بیش فعالی (ADHD)، انواع زیادی از داروها در بازار موجود است. انتخاب مناسب ترین دارو با کم ترین عوارض برای هر فرد متناسب با شرایط خاص او و زیر نظر متخصص انجام می شود. در ادامه به بررسی درمان های دارویی بیش فعالی می پردازیم پس با ما همراه باشید.

گیف

علائم اختلال کاستی توجه-بیش فعالی(ADHD)

قبل از آن که درباره داروهای موثر در درمان بیش فعالی صحبت کنیم لازم است ابتدا بدانید بیش فعالی چیست و به علائم این اختلال بپردازیم:

1- پرجنب و جوشی (بیش فعالی)

افراد بیش فعال و پرجنب و جوش انرژی ناتمامی دارند و انگار دائم موتوری در درونشان روشن است. این افراد حتی در خواب و موقع نشستن هم وول می خورند و حرکت می کنند. بیش از اندازه صحبت می کنند، قبل از تمام شدن سوال پاسخ می دهند و اغلب مزاحم دیگران می شوند. رفتار کودکان ADHD از نظر بزرگسالان، بی ادبانه است چون آن ها فکر می کنند کودکان لجبازی می کنند در حالی که رفتار این کودکان عمدی نیست و در واقع آن ها توانایی بازداری رفتاری را ندارند.

2- بی توجهی (عدم تمرکز)

این افراد درجاتی از کم توجهی را دارند که با سطح رشدی ان ها نامناسب است. در به پایان رساندن تکالیف شان ناتوانند و به راحتی دچار حواسپرتی شده و اغلب فراموشکارند. وسایل خود را گم می کنند و به نظر می رسد حرف دیگران رو گوش نمی کنند.

3- تکانشگری

اقدام به عمل بدون تفکر و تامل. برای این افراد سخت است که صبر کنند و منتظر نوبت خود باشند. اغلب بین حرف دیگران می پرند و با فعالیت هایشان مزاحم دیگران می شوند. کودکان ADHD معمولا در بازی های ازادانه که قاعده و قانونی ندارند مثل کودکان عادی عمل می کنند ولی در بازی های گروهی و قانونمند نمی توانند قوانین را رعایت کنند.

علائم و نشانه های اختلال ADHD از کودکی به بزرگسالی تغییر می کنند. در کودکی بیش تر نشانه های بیش فعالی_تکانشگری بارز است و در بزرگسالی به بعد بی توجهی و عدم تمرکز بارز می شود. در بیش فعالی یک سری علائم جزء علائم تشخیص نیست ولی معمولا همزمان با بیش فعالی رخ می دهد ازجمله تاخیر در رشد زبان و تاخیر در حرکت یا مهارت های اجتماعی که در ادامه توضیح می دهیم.

بیش فعالی

نارسایی توجه-بیش فعالی در کودکی و نوجوانی

کودکان با این اختلال به طور مکرر رفتار پرخاشگری را برای جلب توجه افراد انجام می دهند. چون کودکان ADHD ناتوانی های یادگیری را مانند کودکان با ناتوانی عقلی دارند، شاید معلمان و والدین ان ها فکر کنند که این کودکان مشکل هوشی دارند در حالی که کودکان ADHD از هوش طبیعی برخوردارند و مشکلات خاصی هم در حافظه ندارند ولی عملکرد تحصیلی ان ها تحت تاثیر تکانشگری و بی توجی انان قرار می گیرد و اغلب ان ها مشکلات یادگیری چشمگیری در مدرسه دارند. ضعف در پیشرفت تحصیلی ان ها معمولا به ضعف در خود مدیریتی شان ارتباط دارد.

کودکان ADHD دائما وول می خورند، بالا و پایین می پرند و از در و دیوار بالا می روند و معمولا این رفتارها را در مکان ها و زمان های نامناسبی انجام می دهند. در روابط اجتماعی با همسالان خود اغلب مشکلاتی دارند و به دلیل این مشکلات معمولا از دیگران کناره می گیرند.

بیش فعالی در کودکی

داروی جدید بیش فعالی | نارسایی توجه-بیش فعالی در بزرگسالی

در این بخش از مقاله داروی جدید بیش فعالی به بررسی بیش فعالی در بزرگسالی می پردازیم. در بزرگسالی نشانه های بیش فعالی در افراد مبتلا کاهش می یابد و ممکن است بزرگسالان دارای اختلال نارسایی توجه- بیش فعالی ، بیش فعال نشان ندهند اما هم چنان مشکلات عمده ای در تمرکز کردن روی تکالیف شان و کنترل تکانه های خود دارند. در مواردی ممکن است فضول به نظر برسند و از تکلیفی به تکلیف دیگر بپرند بدون ان که هیچ کدام را تمام کنند. برای کسب اطلاعات بیش تر در زمینه کنترل بیش فعالی در بزرگسالان کلیک کنید.

معیارهای توصیفی اختلال نارسایی توجه-بیش فعالی

تعدادی از نشانه های بیش فعالی- تکانشگری یا بی توجهی باید قبل از 7 سالگی وجود داشته باشند اگر چه این اختلال اغلب بعد از سنین مدرسه تشخیص داده می شود. اختلال در عملکرد فرد که ناشی از نشانه های بیش فعالی-بی توجی است باید در بیش از یک موقعیت و حداقل در دو موقعیت مثل خانه و مدرسه وجود داشته باشد. ویژگی های اصلی این اختلال (الگوی دائمی بی توجهی و بیش فعالی) در مقایسه با سایر افراد فراوان تر و شدید تر است.

ملاک های تشخیصی

عمدتا بی توجه: اگر کودکان ملاک های بی توجهی را بدون بیش فعالی- تکانشگری به مدت حداقل 6 ماه به شکل غیر عادی و نامناسب با سطح رشدی شان داشته باشند، می توانند تشخیص ADHD( عمدتا بی توجه) بگیرند.
عمدتا بیش فعال_تکانشگر: اگر ملاک های بیش فعالی-تکانشگری را بدون داشتن بی توجهی ظرف مدت حداقل 6 ماه به شکل غیر عادی و نامناسب با سطح رشدی شان داشته باشند.
نوع مختلط: فرد هر دو مجموعه ملاک بی توجهی و بیش فعالی را به مدت حداقل 6 ماه داشته باشد.

بیش فعالی در بزرگسالی

شیوع

در این بخش از مقاله داروی جدید بیش فعالی به بررسی میزان شیوع بیش فعالی می پردازیم. براوردها نشان می دهد 3 تا 5 درصد کودکان سن مدرسه، ممکن است این اختلال را داشته باشند و به طور کلی سوابق نشان می دهد ابتلا به اختلال در پسران بالاتر از دختران است اما تفاوت قابل توجهی نیست. عمده ی تفاوت در نوع اختلال های همراه و همایند با ADHD است که جلوتر ان ها را نام برده ایم.

اختلال نارسایی توجه-بیش فعالی و سایر ناتوانی ها

تحقیقات نشان داده که بین اختلال نارسایی توجه- بیش فعالی و بعضی اختلال ها و ناتوانی ها همپوشی وجود دارد از جمله این ناتوانی ها عبارتند از: ناتوانی های یادگیری، اختلال سلوک، اختلال وسواسی اجباری اضطراب و افسردگی. برای کسب اطلاعات بیش تر در زمینه اختلالات اضطرابی و افسردگی کلیک کنید.

داروی جدید بیش فعالی

علل ابتلا به اختلال ADHD

نظریه های مختلف بر اختلال مغز در اثر اسیب تاکید می کنند و نظریه های جدیدتر، عدم تعادل شیمیایی در سروتونین و دوپامین را به عنوان علت احتمالی در نظر می گیرند. اما دیدگاه چند الگویی می گوید برای ابتلا به این اختلال علت واحد و مشخصی نیست بلکه مجموعه ای از عوامل مانند ژنتیک، آسیب مغزی و محیط در بروز این اختلال موثرند.

1. داروی جدید بیش فعالی|ژنتیک

تحقیقات نقش عوامل ژنتیکی و تاثیر ژن ها را بر تفاوت های فردی در سطح فعالیت های مختلف را نشان داده اند به طوری که دوقلوهای تک تخمکی (همسان) نسبت به دوقلوهای دو تخمکی (غیرهمسان) بیش تر به این اختلال مبتلا می شوند. هرگاه خواهر و برادر یا یکی از والدین به اختلال نارسایی توجه-بیش فعالی مبتلا باشند، فرد با احتمال بیش تری تشخیص ADHD می گیرد.

2. آسیب ساختاری مغز

تحقیقات نشان داده اند که نابهنجاری های ساختاری مانند حجم کم تر قشر مخ و اختلال در مدارهای تنظیم کننده ی کنترل حرکتی در بروز این اختلال نقش دارند. افراد دارای این اختلال در سه ناحیه قطعه های پیشانی، برخی نواحی گره های پایه و مخچه ناهنجاری هایی دارند.

3. محیط

عوامل اجتماعی و فرهنگی نیز نشانه های ADHD را تشدید می کنند و بیشتر کودکان ADHD در محیط های خانوادگی اشفته بزرگ شده اند.

عوامل زمینه ساز | داروی جدید بیش فعالی

وزن کم هنگام تولد (کم تر از 1/5) خطر ابتلا به ADHD را زیاد می کند.
عفونت های دوران بارداری مادر
صدمه جسمانی به مغز
مسمومیت با سرب
مصرف الکل یا سیگار توسط مادر باردار

درمان ADHD

داروی جدید بیش فعالی | مراحل ارزیابی و درمان ADHD

تشخیص و درمان زودهنگام بچه های بیش فعال اهمیت زیادی دارد. در پژوهش های جدید سن شروع علائم 12 سالگی در نظر گرفته می شود. نتایج سال ها بررسی نشان داد که بیش فعال بودن به تنهایی نشان دهنده ی اختلال نیست و برای تشخیص باید خصوصیات اصلی ADHD، بی توجهی، تکانشگری و بیش فعالی را در موقعیت های مختلف مدرسه، خانه و به طور کلی در اجتماع بررسی کرد. یکی از ابزار های مهم برای ارزیابی اختلال نارسایی توجه-بیش فعالی، سیاهه رفتار کودک (BCL) است که داده های مشاهده ای، داده های والدین و براورد های معلم را برای ارزیابی توانایی تحصیلی و مشکلات اجتماعی (که در سن 4 سالگی شروع شده و تا اخر 18 سالگی ادامه دارد) فراهم می سازد.

مراحل ارزیابی

_درجه بندی رفتار کودک در محیط های مختلف توسط معلم و والدین.
_مصاحبه ی تخصصی توسط روانشناس با کودک و والدین و انجام مصاحبه ی تشخیصی ساخت دار با ان ها.
_مشاهده ی کودک در موقعیت های خاص توسط روانشناس.
_درخواست انجام تکالیف معینی از کودک.
_معاینه های پزشکی: اخرین سطح ارزشیابی تشخیصی معاینه های پزشکی است تا بتوان سایر شرایط جسمانی که ممکن است روی رفتار اثرگذار باشد را کنار بگذاریم.

1. درمان دارویی برای درمان ADHD

درمان ابتدایی که برای افراد مبتلا به این اختلال استفاده می شود تا بتوانند نشانه های خود را کنترل کنند اغلب دارو درمانی است. ده ها نام تجاری برای داروهای ADHD وجود دارد که اغلب ان ها بر مبنای متیل فنیدیت (ریتالین) استوارند که جزء داروهای محرک است و معمولا در زمان های اموزش و موقعیت هایی که افراد نیاز به تحمل دارند این دارو را به ان ها می دهند. البته در کنار رژیم غذایی مناسب. دسته دوم داروهای غیرمحرک هستند که معمولا برای تاثیر بیشتر در کنار داروهای محرک تجویز می شوند.

1. داروهای محرک

محرک ها با افزایش فعالیت دستگاه عصبی مرکزی و افزایش دوپامین و نوراپی نفرین باعث بهبود توجه و کنترل تکانه می شوند پس فرد بیش فعال نیاز ندارد تا با فعالیت زیاد، لوب پیشانی را فعال نگه دارد و در نتیجه بیش فعالی فرد کاهش می یابد. تعدادی از داروهای محرک رایج عبارتند از: Adderall ,Adderall XR, Concerta ,Dexedrine, Dexedrine spansule, Daytrana, Metadate CD, Metadate ER, Methylin ER, Ritalin, Ritalin LA, Ritalin SR, Vyvanse, Quillivant XR

عوارض جانبی داروهای محرک: کاهش اشتها، سردرد، دل درد و اختلالات خواب.

2. داروی جدید بیش فعالی | داروهای غیرمحرک

داروهای محرک به دلیل ایجاد عوارض جانبی غیر قابل تحمل در برخی افراد، برای همه مناسب نیست و در برخی موارد از غیرمحرک ها در درمان این افراد استفاده می شود. تعدادی از داروهای غیرمحرک رایج عبارتند از : Strattera, Intuniv, Kapvay

عوارض جانبی مرتبط با داروهای غیرمحرک: خستگی، دل درد، کاهش اشتها و حالت تهوع. مزیت استفاده از داروهای غیرمحرک نسبت به محرک ها این است که غیرمحرک ها اثرات طولانی مدت دارند، بی خوابی و تحریک ایجاد نمی کنند و خطر اعتیاد ندارند.

3. داروهای ضد افسردگی

بعضی مواقع برای درمان کودکان و بزرگسالانی که بیش فعالی و افسردگی دارند از داروهای ضد افسردگی استفاده می شود که از رایج ترین داروهای ضد افسردگی در درمان بیش فعالی می توان به Norpramin, Pamelor, Aventyl, Tofranil, Wellburin, Effexor XR , Effexor اشاره کرد.

عوارض جانبی داروهای ضد افسردگی: خشکی دهان، یبوست یا مشکلات ادراری. در سال 2004، سازمان جهانی غذا و دارو اعلام کرد که داروهای ضدافسردگی خطر ابتلا به فکر و رفتار خودکشی را افزایش می دهند. برای اطلاع بیش تر در زمینه دارو های ضد افسردگی کلیک کنید.

4. داروی جدید بیش فعالی

جدیدترین داروهای ADHD مورد تایید سازمان جهانی غذا و دارو برای استفاده در کودکان و بزرگسالان شامل Jornay PM, Adhansia XR است. هم چنین FDA برای درمان اختلال بیش فعالی 6 تا 17 ساله ها جدیدترین دارو را به اسم Qelbree یا به عنوان viloxazine (ویلوکسازین) را اعلام کرد که به شکل کپسول موجود است و می تواند برای والدینی که نمی خواهند به کودک خود داروهای محرک بدهند، گزینه ی مناسبی باشد.

متخصصان بالینی اغلب برای درمان بیش فعالی-نقص توجه خفیف تا متوسط از این داروها استفاده می کنند و تاثیرات ان ها معمولا طی 2 تا 3 روز اشکار می شوند. از ان جا که درمان های دارویی عوارض جانبی مثل اضطراب، بی خوابی، کاهش وزن،افزایش فشارخون و … دارند، بهتر است که چند مداخله غیر دارویی در کنار دارو درمانی برای کمک به عملکرد بهتر افراد استفاده شود.

داروی جدید بیش فعالی | سایر روش های درمانی

درمان شناختی رفتاری: به درمانجو کمک می کند رفتار و افکار ناسازگارانه خود را تغییر دهند.
آموزش مدیریت شخصی: پرورش مهارت های فرد با وارد کردن نظم و ساختار در زندگی او.
مربیگری: فرد مبتلا به ADHD از مربی کمک می گیرد تا از طریق روش های رفتاری و عملی، کارها و اهداف خود را پیش ببرند.
تکنولوژی (مثل کامپیوترهای شخصی): کمک به افراد ADHD برای دستیابی به ابزارها و وسایلی که به ان ها کمک می کنند طبق برنامه عمل نمایند.
همسازی های مدرسه و محیط کار: برای به حداقل رساندن حواسپرتی در این افراد بهتر است محیط های ساکتی برای شان فراهم شود.

توصیه پزشکان در مورد استفاده کودکان مبتلا به بیش فعالی از دارو درمانی

سازمان جهانی غذا و دارو توصیه کرده است که بهتر است بعد از 6 سالگی از داروها برای درمان بیش فعالی استفاده شود و قبل از ان به دلیل احتمال ابتلا به اختلال رشدی در کودک در اثر دارودرمانی بهتر است متخصصان ابتدا رفتاردرمانی را انجام دهند و بعد در صورت لزوم از دارو درمانی هم استفاده کنند. در کنار دارو درمانی و رفتار درمانی موارد دیگری هم در بهبود عملکرد کودکان اثر گذار است از جمله:

ورزش: ورزش هایی که نیاز به تحرک زیاد دارند مثل ژیمناستیک و رقص؛ داشتن فعالیت بدنی از طریق افزایش سطح هورمون دوپامین و دیگر هورمون هایی که در افزایش تمرکز نقش دارند، در درمان بیش فعالی در کودکان اثرگذار هستند.
رژیم غذایی مناسب: داشتن یک برنامه غذایی مناسب در سرعت بخشیدن به روند بهبودی اثر گذار است. مصرف پروتئین و کربوهیدرات موجب افزایش حس هوشیاری در این کودکان می شود. داشتن فاصله مناسب بین غذای اصلی و میان وعده ها از طریق ثابت نگه داشتن قندخون، تحرک را کاهش می دهد.
خواب: داشتن برنامه ای منظم برای خواب و خواب باکیفیت در کودکان بیش فعال، مدت درمان را کاهش می دهد. از طریق محدود کردن فعالیت ها و بازی های کودکان در عصر و کاهش سرو صداهای احتمالی می توان خواب این کودکان را بهبود بخشید.
روش نوروفیدبک در درمان بیش فعالی: یکی دیگر از روش های درمان بیش فعالی استفاده از نوروفیدبک است که با تغییر در عملکرد مغز فرد، رفتارهای او را تغییر می دهند. این روش عوارض جانبی احتمالی دارو را حذف می کند ولی هزینه بر است. برای کسب اطلاعات بیش تر در زمینه نوروفیدبک کلیک کنید.

ارزیابی مداخله ها (دوران کودکی)

تحقیقات نشان داده که داروهای محرک (مانند متیل فنیدیت/ ریتالین) به مقدار زیادی در بهبود عملکرد رفتاری کودکان مبتلا به نارسایی توجه-بیش فعالی نقش دارند. به این صورت که متیل فنیدیت باعث برانگیختن قطعه های پیشانی مغز می شوند. این نواحی در خودگردانی و بازداری رفتاری نقش دارند (مشکل اصلی کودکان ADHD این است که عمل می کنند قبل از این که فکر کنند).

بررسی ها نشان داده که مداخله ی دارویی تاثیر محدودی بر عملکرد تحصیلی دارد. از طرفی در مورد عوارض جانبی داروها نگرانی هایی وجود دارد و بعضی معتقدند که به سختی می شود عوارض جانبی افزایش اضطراب را از نشانه های اختلال تفکیک کرد. تحقیقات نشان می دهد عوارض جانبی داروها در کودکان پیش دبستانی بیشتر است. از طرفی دقیقا مشخص نیست که اثرات مصرف طولانی مدت دارو بر رشد جسمانی و هوشی کودک چه قدر است. مداخلات غیر دارویی در محیط مدرسه در بهبود عملکرد این کودکان تاثیر قابل توجهی دارد. مداخلات غیر دارویی مانند: ساختارمند کردن محیط اموزش (اموزش دهندگان محیط کلاس را طوری ترتیب دهند که توجه کودک به یادگیری افزایش یابد)

اموزش هدفمند به کودکان به طوری که مشکلات ان ها را بهبود دهند. نمایش عملی راهکارها به کودکان (فقط به شکل توصیفی به ان ها نگوییم) اموزش انفرادی متناسب با نیاز خاص هر کودک و تقسیم کردن تکالیف به بخش ها و تکالیف کوچک تر. در رفتار درمانی به والدین مهارت هایی برای اموزش و مدیریت رفتار فرزندانشان اموزش داده می شود. تحقیقات نشان داده که اموزش والدین نقش پررنگی در بهبودی علائم کودکان دارد. برای کسب اطلاع در زمینه مشاوره کودک کلیک کنید.

بیش فعالی(ADHD)

داروی جدید بیش فعالی | ارزیابی مداخله (دوران بزرگسالی)

تحقیقات نشان داده حدود 30 تا 80 درصد افرادی که در کودکی اختلال نارسایی توجه-بیش فعالی داشتند همچنان در بزرگسالی به درمان نیاز دارند. اگرچه دارو تاثیر قابل توجهی در بهبود نشانه ها دارد، به نظر می رسد افراد در بزرگسالی همچنان به محیط ساخت یافته نیاز دارند. مشاوره هایی که تاکید بر اصلاح رفتار دارند نقش پررنگی در بهبودی افراد مبتلا به نارسایی توجه-بیش فعالی دارند. گفت و گوی علنی درباره ی نواحی قوت و چالش زا با افراد دارای اختلال در این برهه از زندگی بیشترین فایده را برای ان ها دارد.

مدت زمان درمان بیش فعالی

درمان دارویی بیش فعالی در مدت زمان کوتاهی می تواند علائم را بهبود بخشد اما با توجه به نقش عوامل دیگری مثل ورزش و رژیم غذایی، میزان شدت بیماری و نحوه ی پاسخ فرد به درمان دارویی نمی توان مدت زمان درمان بیش فعالی را با قطعیت پیش بینی کرد. برای کسب اطلاعات بیش تر در زمینه مدت زمان درمان بیش فعالی کلیک کنید.

سخن آخر

اختلا کاستی توجه-بیش فعالی با تکانشگری، بی توجهی و فعالیت زیاد مشخص می شود. این اختلال در پسران بیش تر همراه با اختلال سلوک و در دختران معمولا با افسردگی و اضطراب همراه است. از انجا که نشانه های این اختلال در زمینه های اجتماعی، تحصیلی و شغلی اثرگذارند و در صورت عدم درمان، بچه های مبتلا به ADHD از نظر رشد هوش دچار مشکل می شوند. بنابراین تشخیص و درمان زودهنگام این اختلال اهمیت زیادی دارد. رویکردهای درمانی چندوجهی مثل ترکیب دارودرمانی و رفتاردرمانی در درمان کودکان بیش فعال اثربخش تر است.

اگرچه دارو به افراد مبتلا به بیش فعالی کمک می کند اما این افراد به مشاوره ای که به اصلاح رفتارهای ناسازگار ان ها می پردازد نیز نیاز دارند. از طرفی برای انتخاب بهترین دارو و طریقه مصرف ان لازم است به وضعیت خاص هر فرد توجه شود پس حتما نظر متخصص لازم است. متخصصان حامی هنر زندگی می توانند در این زمینه شما را یاری کنند. برای کسب اطلاعات بیش تر در زمینه مشاوره تلفنی کلیک کنید.


برای دریافت مشاوره در زمینه ----- می توانید با مشاوران مرکز مشاوره روانشناسی حامی هنر زندگی از طریق تلفن ثابت از کل کشور با شماره 9099075228 و از تهران با شماره 9092305265 تماس بگیرید.

ثبت دیدگاه فقط برای اعضای سایت امکانپذیر است. لطفا ثبت نام کنید.
تماس با برترین مشاورین ایران

برای تماس با متخصص کلیک کنید