هپاتیت ب | انواع، راه انتقال و درمان بیماری هپاتیت B

بیماری هپاتیت ب، یکی از شایع‌ترین عفونت‌های ویروسی است که سالانه تعداد زیادی از افراد به آن مبتلا می‌شوند. ویروس هپاتیت ب از دلایل اصلی ابتلا به بیماری‌های کبدی نیز می‌باشد. علایم این بیماری ممکن است مدت‌ها مخفی بماند و فرد از بیماری خود آگاه نباشد. در صورت عدم تشخیص و درمان امکان پیشرفت بیماری و بروز عوارض جدی مانند سیروز و سرطان کبد وجود دارد. از آن جایی که درمان قطعی برای این بیماری وجود ندارد، پیشگیری از بیماری هپاتیت B حائز اهمیت است. در ادامه این مقاله به بررسی بیماری هپاتیت ب و راه‌های انتقال، تشخیص و درمان بیماری می‌پردازیم.
تماس با مشاور

بیماری هپاتیت ب

هپاتیت B یک عفونت ویروسی (HBV) در انسان می‌باشد. در این بیماری کبد عضوی است که بیشترین آسیب را دیده و می‌تواند به صورت حاد یا مزمن بروز پیدا کند. در بسیاری از بیماران در ابتدای بیماری، علائم پنهان می‌مانند اما در مقابل بعضی از بیماران علایم خود را به سرعت نشان می‌دهند. بیماری با استفراغ، زردی پوست، خستگی، ادرار تیره و درد در نواحی شکم بروز پیدا می‌کند. پیشرفت روند بیماری ممکن است تا بیماری‌های سیروز کبدی یا سرطان کبد نیز پیش برود.

انواع بیماری هپاتیت B 

بیماری هپاتیت B به دو نوع اصلی تقسیم می‌شود؛ نوع اول زمانی است که ویروس در بدن و به خصوص در کبد پیشرفت کرده و بافت کبد را از بین می‌برد و نوع دوم زمانی اتفاق می‌افتد که ویروس هپاتیت در بدن بیمار باقی مانده اما در کبد پیشرفت نمی‌کند و باعث آسیب آن نمی‌شود.

علایم هپاتیت ب چیست؟

نشانه‌های بیماری هپاتیت B به طور معمول حدود 3 ماه بعد از آلوده شدن بدن به ویروس هپاتیت یعنی HBV بروز پیدا می‌کند. این علائم شامل موارد زیر است:

1- درد شکمی

2- ادرار تیره و کم رنگ شدن مدفوع

3- درد مفاصل و ماهیچه‌ها

5- حالت تهوع و استفراغ

6- سفید شدن چشم‌ها و زرد شدن پوست

7- خستگی، ضعف و بی حالی

راه های انتقال بیماری هپاتیت ب

یک سری ریسک فاکتورها وجود دارد که به واسطه آن برخی از افراد نسبت به دیگران در معرض خطر بالاتری قرار دارند. انتقال بیماری هپاتیت B به روش‌های زیر امکان پذیر است:

مقاربت جنسی: در صورتی که خون، بزاق دهان، منی یا ترشحات واژنی از فرد مبتلا وارد بدن دیگری شود. حتی در رابطه مقعدی نیز خطر انتقال وجود دارد. ابتلا به این بیماری خطر ابتلا به سایر بیماری‌های مقاربتی را نیز بیشتر می‌کند. برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه سایر بیماری‌های مقاربتی کلیک کنید.

تزریق درون وریدی: استفاده از سوزن مشترک و سرنگ آلوده در معتادان

انتقال از مادر به فرزند: زنان باردار مبتلا به بیماری، ویروس هپاتیت را به فرزند خود منتقل می‌کنند.

انتقال از طریق تزریق خون و فرآورده‌های خونی آلوده: ابتلا به هپاتیت از طریق خون آلوده (این مورد به دلیل اینکه خون‌های اهدا شده از نظر سالم بودن بررسی می‌شوند، بسیار کاهش یافته است)

استفاده از وسایل آلوده در دندان پزشکی‌ها و آرایشگاه‌ها: عدم رعایت نکات بهداشتی به راحتی می‌تواند یک مرکز را تبدیل به یک پایگاه انتقال بیماری بکند.

چه کسانی بیشتر در معرض هپاتیت ب قرار دارند؟

احتمال اینکه عفونت شدید شده و به حالت مزمن دربیاد، تحت تاثیر سن فرد است. مثلا اگر فردی در سنین کمتر از 6 سال به هپاتیت ب آلوده بشود، به احتمال بسیار زیاد دچار عفونت مزمن می‌شود. برخی دیگر از افراد در معرض خطر عبارتند از:

1.اگر نوزادی به ویروس مبتلا شود، به احتمال بسیار زیاد عفونت مزمن پیدا می‌کند. 

2. 30 تا 50 درصد کودکان زیر 6 سال مبتلا شده، دچار عفونت مزمن می‌شوند. 

3. اگر فردی در سنین بزرگسالی مبتلا شود، به احتمال بسیار کم دچار عفونت مزمن می‌شود.

40. 20 تا 30 درصد از کسانی که دچار عفونت مزمن هستند به بیماری‌های جدی تری همچون سرطان کبد مبتلا می‌گردند.

هپاتیت ب چگونه تشخیص داده می‌شود؟

تشخیص هپاتیت ب تنها به وسیله مشاهدات بالینی امکان پذیر نیست و باید با استفاده از روش‌های آزمایشگاهی همچون آزمایش خون مشخص گردد. با وجود آزمایش‌های متعدد می‌توان شدت بیماری و مزمن بودن آن را نیز تشخیص داد. روش‌های آزمایشگاهی با استفاده از تشخیص سطحی آنتی ژن هپاتيت (B(HBsAg، هپاتیت را تشخیص می‌دهند. آزمایش خون به خصوص برای افرادی که در معرض خطر ابتلا به این بیماری قرار دارند، توصیه می‌شود. مشاوره جنسی روش‌های مختلف را برای پیشگیری از رابطه جنسی را معرفی می‌کند. برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه مشاوره جنسی کلیک کنید.

چگونه می‌توان از هپیاتیت B پیشگیری  کرد؟

با استفاده از برخی روش‌ها می‌توان از بروز این بیماری پیشگیری کرد. از آن جا که درمان قطعی برای هپاتیت B وجود ندارد روش‌های پیشگیری باید جدی‌تر گرفته شوند:

_ کنترل خون‌های اهدا شده و اطمینان از سالم بودن آن‌ها

_ اجتناب از رفتارهای پر خطر اجتماعی مانند روابط جنسی مقعدی و بدون رعایت مسائل بهداشتی (برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه رابطه مقعدی کلیک کنید.)

_ تزریق ایمنوگلوبین به نوزادانی که مادر مبتلا به هپاتیت بوده است

_ انجام واکسیناسیون (برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه واکسیناسیون کلیک کنید.)

افرادی که حتما باید در مقابل هپاتیت ب واکسینه شوند عبارتند از:

1. بیمارانی که باید عضو دریافت کنند و آنان که نیاز به تعویض و دریافت مکرر خون دارند.

2. افرادی که در زندان هستند یا مواد مصرف می‌کنند.

3. افرادی که با فرد آلوده به هپاتیت یا HIV ارتباط جنسی دارند.

4. افرادی که در مراکز درمانی و پرخطر کار می‌کنند. 

5. افرادی که به هر دلیلی واکسینه نشده اند.

آیا درمان بیماری هپاتیت ب امکان پذیر است؟

برای عفونت حاد هپاتیت B درمان یا داروی خاصی وجود ندارد. اما برای افرادی که در معرض ویروس هپاتیت B قرار گرفته‌اند درمان‌های حفاظتی به منظور جلوگیری از گسترده شدن عفونت تجویز می‌شود. به این افراد توصیه می‌شود که داروهای غیرضروری همچون ضد استفراغ و استامینوفن مصرف نکنند.

در حالت مزمن بیماری هپاتیت از دارو‌های ضد ویروس استفاده می‌شود تا از پیشرفت بیماری به سمت بیماری پیشرفته کبد جلوگیری گردد. معمولا افراد مبتلا به این بیماری دچار افسردگی شده و گاه به فکر پایان دادن به زندگی خود می‌افتند. در حالی حتی بسیاری از افراد زندگی با سرطان را نیز یاد می‌گیرند و با آن کنار می‌آیند. برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه زندگی با سرطان کلیک کنید.

 

برای دریافت مشاوره در زمینه پیشگیری و درمان بیماری های مقاربتی می توانید با مشاوران مرکز مشاوره روانشناسی حامی هنر زندگی از طریق تلفن ثابت از کل کشور با شماره 9099075228 و از تهران با شماره 9092305265 تماس بگیرید.

ثبت دیدگاه فقط برای اعضای سایت امکانپذیر است. لطفا ثبت نام کنید.
تماس با برترین مشاورین ایران

برای تماس با متخصص کلیک کنید