برخورد با سالمند پرخاشگر | رفتار صحیح در مقابل خشونت کهنسالان چیست؟
برخورد با سالمند پرخاشگر چگونه است؟ سن و بیماری می توانند ویژگی های شخصیتی پایدار عمر را به طرق ناخوشایند تشدید کنند. فرد تحریک پذیر غالباً در سنین پیری خشمگین تر می شود. پرخاشگری می تواند توسط عوامل زیادی از جمله ناراحتی های جسمی، عوامل محیطی و ارتباط ضعیف ایجاد شود. نوسانات خلقی ناشی از نارضایتی، استرس، درد و از دست دادن احترام سابق، می تواند به راحتی باعث پرخاشگری و بروز رفتارهای خصومت آمیز سالمند شود. رفتارهای پرخاشگرانه معمولا کلامی یا فیزیکی هستند. می توانند به طور ناگهانی، بدون دلیل مشخص ظاهر شوند یا در نتیجه یک وضعیت ناامید کننده بروز کند. مقابله با پرخاشگری دشوار است. درک اینکه فرد سالمند عمداً اینگونه عمل نمی کند کمک کننده است. در ادامه می توانید نحوه برخورد با سالمند پرخاشگر را بیاموزید. جهت دریافت اطلاعات بیشتر در زمینه رفتار با سالمند کلیک کنید.  

تماس با مشاور

علل بروز پرخاشگری در سالمندان

رفتار پرخاشگرانه در سالمندان راهی است که فرد برای دستیابی به خواسته های خود اتخاذ می کند. می تواند نشانه نیازهایی باشد که برآورده نمی شوند یا تلاشی برای برقراری ارتباط با نیازها باشد. درک آنچه باعث رفتار سالمند می شود می تواند به شما در یافتن راه حلی کمک کند. این عوامل می تواند به چهار دسته کلی تقسیم شوند. نیازهای جسمی فرد ( از جمله مشکلات سلامتی ) نیازهای اجتماعی ( نحوه ارتباط آنها با افراد دیگر ) نیازهای روانی ( افکار و احساسات ) و عوامل محیطی. در راستای ارتقای اطلاعات خود در حوزه نیازهای روانی سالمند کلیک کنید.

اینفوگرافیک برخورد با سالمند پرخاشگر

 اینفوگرافیک برخورد با سالمند پرخاشگر

1-نیازهای جسمی

آیا فرد می تواند به شما اطلاع دهد که دچار درد جسمی شده است؟ غیر معمول نیست که افراد سالمند دچار مشکلات مجاری ادراری یا عفونت های دیگر بشوند. برخی از آن ها به دلیل از دست دادن عملکرد شناختی، نمی توانند علت ناراحتی جسمی را بیان یا شناسایی کنند. بنابراین آن را از طریق پرخاشگری بیان کنند. ممکن است سالمند درد داشته باشد. احساس ناراحتی کند (از جمله یبوست، تشنگی یا نشستن طولانی مدت). عوارض جانبی داروها یا مصرف زیاد آن ها نیز به این معنی است که فرد دچار سردرگمی و خواب آلودگی بیشتری می شود. در نتیجه آن ها نمی توانند نیازهای جسمی خود را به موقع برآورده کنند و منجر به بروز پرخاشگری می شود. برای دریافت اطلاعات بیشتر درمورد چالش های سالمندی کلیک کنید.

2-عوامل محیطی

آیا فرد با صداهای بلند، محیط بسیار شلوغ یا درهم ریختگی فضا بیش از حد تحریک می شود؟ ازدحام زیاد یا احاطه شدن توسط افراد ناآشنا حتی در خانه شخصی، می تواند برای یک فرد سالمند بیش از حد محرک باشد. همچنین دمای خیلی گرم یا خیلی سرد اتاق، فضای خیلی روشن و پرنور. محیطی که به اندازه کافی تحریک کننده نیست هم از جمله عوامل پرخاشگری است. به عنوان مثال، کاری که شخص بتواند انجام دهد وجود ندارد. بینایی یا شنوایی ضعیف می تواند منجر به سوء تفاهم و برداشت نادرست شود(جایی که فرد آنچه را که می بیند یا می شنود با چیز دیگری اشتباه می گیرد).

3-نیازهای اجتماعی و ارتباطی

ممکن است فرد احساس تنهایی کند. زمان زیادی را با دیگران سپری نکند. زمانی که دیگران هستند احساس نکند که دوست داشته می شوند یا برایشان ارزش قائل باشند. ممکن است حوصله شان سر برود. کار مفید برای تحریک حواس (بینایی، شنوایی، لامسه، بویایی و چشایی) نداشته باشند. متخصصان متفاوت برای مراقبت از فرد رویکردها یا روال های متفاوتی دارند. این برای برای شخص اگر گیج کننده باشد منجر به پرخاشگری می شود. پیش می اید که سالمند از یک متخصص مراقبت خاص خوشش نیاید یا به او اعتماد نکند. در نتیجه فرد سعی می کند وضعیت خود را از دیگران پنهان کند. برای دریافت اطلاعات بیشتر درمورد افسردگی سالمندان کلیک کنید.

4-نیازهای روانی

اگر سالمند احساس کند که به حقوق او احترام گذاشته نمی شود یا نادیده گرفته می شود بروز پرخاشگری قابل پیش بینی خواهد بود. این برداشت ممکن است به دلیل درک نادرست، مشکلات حافظه یا مشکلات پردازش اطلاعات باشد اما برای سالمند واقعیت دارد. به عنوان مثال، آن ها ممکن است احساس کنند که از انجام کارهایی که می خواهند منع شده اند. در نهایت از انجام وظایف ساده مانند تهیه یک فنجان چای ناامید می شوند.
بعید نیست افسردگی یا سایر مشکلات روانی داشته باشند. آن ها گاهی نیت های شخص مراقب را اشتباه درک می کنند. به عنوان مثال، مراقبت های شخصی ممکن است به عنوان تهدید یا حمله به فضای شخصی آن ها تلقی شود. پذیرش کمک در کارهای شخصی مانند شستن و حمام کردن، لباس پوشیدن یا رفتن به توالت می تواند ناراحت کننده و استرس زا باشد. به خصوص اگر متوجه نباشد چه اتفاقی می افتد.  
سالمندان

راه کارهای عملی در برخورد با سالمند پرخاشگر

فرد سالمند معمولا به دو روش کلامی و فیزیکی مرتبط با سلامت روان، می تواند پرخاشگری را بروز دهد. هر سالمندی تفاوت های رفتاری و انگیزه های متفاوتی برای بروز خشم دارد. پرخاشگری کلامی شامل بی ادبی، فریاد کشیدن، توهین و فحاشی می شود. پرخاشگری فیزیکی که کمتر شایع است، شامل پرتاب اشیا یا حمله های جسمانی می شود. اینجا به شرح پرخاشگری کلامی می پردازیم. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره

1- پرخاشگری کلامی در سالمندان

سوءاستفاده کلامی و زبان تند می تواند داستان پیچیده تری در ارتباط با سالمندان باشد. ناسزاگویی هایی که از نظر اطرافیان غیرعادی است و به تدریج بدتر می شود اغلب ناشی از بیماری آلزایمر می باشند. مقابله با آن ها بسیار دشوار است. در واقع هیچ درمانی برای این شرایط وجود ندارد. اما می توانید مشکل فحش زیاد را با استفاده از روش هایی کاهش دهید. به عنوان مثال، سعی کنید توجه شخص مورد علاقه خود را از آنچه که در مورد آن فحش می دهند منحرف کنید یا اوقات شادتری را برای یادآوری خاطرات رقم بزنید. افراد مسن عاشق خاطره گویی هستند.

2- مقابله با رفتارهای پرخاشگرانه کلامی در سالمندان

هنگامی که رفتار فحاشی شروع می شود، بیماری آلزایمر یا شکل دیگری از دمانس یا زوال عقل علت احتمالی است. اگر شروع کاملاً ناگهانی باشد عفونت مجاری ادراری یکی دیگر از علل شایع است. عفونت های ادراری در افراد مسن متفاوت تر از افراد جوان است. علائم اغلب شامل تغییرات رفتاری مانند تحریک پذیری بالا است. می توانید سعی کنید قوانین اساسی را برای آنها تعیین کنید. کاملاً مشخص کنید که چنین ادبیاتی را تحمل نخواهید کرد. به ویژه در محیط های عمومی. کمی احساس گناه می تواند در آگاهی آنها از رفتار غیرقابل قبول و توهین آمیز برای دیگران موثر باشد

3- استفاده از تکنیک حواس پرتی در برخورد با سالمند پرخاشگر

وقتی یک فحاشی شروع می شود تکنیک دیگر استفاده از حواس پرتی است. این فوران با تمرکز بر چیز دیگری به ویژه برای بیماران مبتلا به زوال عقل پایان می یابد. واداشتن آنها به تغییر موضوع و استفاده از حافظه بلند مدت باعث می شود که آن ها هر چیزی را که در وهله اول باعث بروز فحاشی شده است فراموش کنند. اگر هیچ یک از این پیشنهادات جواب نداد، بهترین گزینه این است که وقتی رابطه خصمانه می شود عقب نشینی کنید. برای مدتی ناپدید شوید و منتظر بمانید تا یادتان کند.

4- پرخاشگری مربوط به سلامت روان فرد سالمند

توهم و هذیان در سالمندان علائم هشداردهنده جدی یک مشکل جسمی یا روانی است. توجه کنید که فرد چه چیزی را تجربه می کند. این رفتار را می توان به سادگی به عنوان عارضه جانبی داروی جدیدی که مصرف می کنند توضیح داد. اغلب اوقات، پارانویا و توهم با زوال عقل همراه است. در چنین شرایطی بهترین کار این است که جریان توهمی را ادامه دهید. سعی نکنید به دلیل توهم با بیماران مبتلا به زوال عقل صحبت کنید. توضیح دادن منجر به بروز پرخاشگری خواهد شد. زیرا آنچه ان ها می بینند و می شنوند یا تجربه می کنند برایشان  بسیار واقعی است. متقاعد کردن آن ها بی نتیجه است و ممکن است آن ها را بیشتر عصبی کند. نگرانی ها و درکشان از واقعیت را با صدایی آرام گوش کنید. اگر ترسیده یا آشفته هستند راهنماییشان کنید.  

درمان پزشکی در برخورد با سالمند پرخاشگر

رفتارها و تغییرات شخصیتی جدید می تواند نشان دهنده تحولات جدی در سلامت سالمندان باشد؛ مانند پیشرفت زوال عقل، افسردگی یا عفونت ادراری. اگر نمی توانید به تنهایی تحریک پذیری فرد سالمند را مدیریت کنید یا مشکل بسیار شدید است مشورت با پزشک می تواند منجر به تجویز داروهای مفید شود. به طور سنتی از داروها برای درمان تحریک و پرخاشگری استفاده می شود. داروهای ضد روان پریشی اغلب برای آرام کردن بیماران و کاهش فریاد و سرگردانی استفاده می شوند. بهترین راه برای کمک به عزیزانتان در آشفتگی این است که با پزشک آنها همکاری کنید. آن ها می توانند ترکیب مناسبی از داروها و نکات مراقبتی درمانی را برای حفظ آرامش و سهولت کار برای شما توصیه کنند.

1- داروهای رایج درمانی

داروهای رایجی که می توانند تحریک را کاهش دهند عبارتند از: داروهایی که پارانویا و سردرگمی را درمان می کنند و به نام نورولپتیک یا ضد روان پریشی شناخته می شوند. مانند هالوپریدول و اولانزاپین. داروهایی که تجویز می کنند به علائم فرد بستگی دارد. این داروها می توانند عوارض جانبی مانند خواب آلودگی، سفتی و حرکات غیر معمول را ایجاد کنند. درمورد عوارض جانبی با پزشک صحبت کنید.

2- داروهای ضداضطراب و افسردگی

اگر فرد سالمند شما افسرده و تحریک پذیر است داروهای ضد افسردگی می توانند به شما کمک کنند. گزینه ها شامل سیتالوپرام، فلوکستین، نورتریپتیلین خواهد بود. عوارض جانبی این داروها می تواند شامل خواب آلودگی، خشکی دهان، یبوست و اضطراب باشد. داروهای ضد اضطراب ، که شامل آلپرازولام، بوسپیرون، لورازپام، اغلب باعث خواب آلودگی می شوند. به طور متناقضی همچنین ممکن است گیجی و آشفتگی را در فرد سالمند بدتر کنند. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره داروهای ضد افسردگی کلیک کنید.  

برخورد با والدین سالخورده عصبانی

بهترین راه حل برای برخورد با والدین عصبی، به نحوه ارتباط با آن ها مربوط است. والدین به طور کلی نمی توانند با فرزندان خود در مورد ترس از آینده، امور مالی و مرگ و میر صحبت کنند. اگر به نظر می رسد عزیز شما به طور فزاینده ای ناامید، مضطرب یا از نظر احساسی دچار اختلال شده است، وظیفه شماست که علت آن را بفهمید تا به رفع مشکل کمک کنید. وقتی هر دوی شما روحیه شاداب تری دارید، سعی کنید سرشان را به گفتگو گرم کنید. اجازه دهید صحبت کنند تا بار فشار روانی کمتر شود. همچنین سالمندان با افکار منفی درگیرند. لازم است نکات مثبت زندگی را برای آن ها یادآوری نمایید. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره منفی بافی سالمندان کلیک کنید.

سالمندان را درک کنید

روند پیری آسان نیست. می تواند باعث ایجاد کینه در سالمندانی شود که با درد مزمن زندگی می کنند. دوستان خود را از دست می دهند. مشکلات حافظه را تجربه می کنند و سایر چیزهای نامناسب دیگری که با افزایش سن اتفاق می افتد. فراموش نکنید شما فرزندان آن ها هستید و عجیب نیست اگر به حرف های شما گوش ندهند. با درک کردن و توجه کافی میزان عصبانیت را کاهش دهید.

سازگاری در برخورد با سالمند پرخاشگر

می توانید با ساده کردن روال عادی کارها و یا حواس پرتی از استرسی که باعث مشکل شده است آشفتگی را کاهش دهید. مکانی آرام برای آن ها ایجاد کنید. سر و صدای پس زمینه تلویزیون یا رادیو را حذف کنید. بی نظمی را از بین ببرید و کارهای روزانه اشان را تا آنجا که ممکن است ساده کنید. به دلایل جسمی آن ها که باعث تحریک می شوند، مانند گرسنگی، تشنگی، نیاز به استفاده از حمام، یا گرم و سرد بودن زیاد محل سکونت توجه کنید.
ورزش می تواند اضطراب و استرس را کاهش دهد. آنها را به پیاده روی ببرید. باغبانی کنید یا موسیقی مورد علاقه آنها را پخش کنید و برقصید. از نور کم یا نورهای شب استفاده کنید تا در شب احساس سردرگمی و ترس کمتری داشته باشید.
احساسات خود را کنترل کنید. طبیعی است گاهس احساس ناامیدی کنید. اما سعی کنید صدای خود را آرام و ثابت نگه دارید و از مشاجره یا انتقاد از آن ها خودداری کنید. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره آرامش اعصاب کلیک کنید.  سالمندان

نحوه برخورد با سالمند پرخاشگر و حفظ سلامت روان مراقبین

هر مراقب خانواده با تجربه می داند که سالمندان روزهای خوب و روزهای بد مختص خودشان را دارند. مراقبت از خانواده تحت این شرایط می تواند برای مراقب استرس زا و طاقت فرسا باشد. مقابله با این احساسات و فشار احساسی ناشی از آن ها به صبر و همدلی قابل توجهی نیاز دارد که احتمالا در این شرایط، به سختی می توان به آن دست یافت. متأسفانه مراقب اصلی غالباً هدف اصلی این عصبانیت و پرخاشگری خواهد بود. در ادامه با چند شیوه کاهش اسیب اشنا می شوید. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره شخصیت منفعل پرخاشگر کلیک کنید.

1- مسائل را شخصی نکنید

اولین قدم برای مقابله با این مشکلات این است که بفهمید نباید این احساسات منفی و رفتارهای مرتبط با آنها را شخصی تلقی کنید. درد و بیماری می تواند باعث شود که ما به شیوه های بسیار نامناسب عمل کنیم. مهم است که از هر فرصتی برای مرخصی گرفتن از وظایف مراقبتی خود که استفاده کنید. در دراز مدت بهتر است مسیولیت نگهداری از سالمند را بین دیگر اعضای خانواده تقسیم کنید تا زمان استراحتتان بیشتر شود.

2- مدیریت توهین در برخورد با سالمند پرخاشگر

گاهی اوقات افراد مسن به شخصی که بیشترین تلاش را برای فراهم کردن شادی و رفاه او می کند حمله می کنند. در صورت عدم کنترل، عصبانیت و سرخوردگی شرح داده شده در بالا می تواند آنقدر شدید شود که منجر به سوء استفاده از مراقب شود. داستانهای سوء استفاده روانی، عاطفی و حتی جسمی از مراقبین بسیار رایج است. در برخی موارد، رفتارهای توهین آمیز ممکن است ناشی از یک بیماری روانی باشد. مانند اختلال شخصیت خودشیفته یا اختلال شخصیت مرزی. در شرایط دیگر والدین فرزند بزرگسالی را که بیشترین عشق را به او نشان می دهد مورد حمله قرار می دهند، زیرا احساس امنیت کافی می کند که او را ترک نخواهد کرد. البته این سواستفاده ها لزوما آگاهانه نیست بلکه ناامیدی های خود را به شیوه ای ناسالم با تخریب روابط، برون ریزی می کنند.

3- جلوگیری از سوء استفاده عاطفی در برخورد با سالمند پرخاشگر

مانند مشکلات عاطفی، اولین خط دفاعی شما در برخورد با والدین سالمند عصبانی که مستعد سوء استفاده فیزیکی هستند، برقراری ارتباط و تعامل دوطرفه است. سعی کنید در مورد اینکه چگونه رفتارهای توهین آمیز آن ها به شما احساس ناخوشایندی می دهد صحبت کنید. بطور معمول این روش کارساز نخواهد بود زیرا بسیاری از سالمندان از سوء استفاده از رفتار خود بی خبرند، اما تفاوت فردی هم وجود دارد. در این صورت می توانید مراقبت از فرد سالمند خود را برای مدت کوتاهی متوقف کنید. به این شیوه او را به درک ارزش کمک هایتان ترغیب می کنید.
در صورت تداوم سوء استفاده، لازم است از مشاوره تخصصی از جمله مشاوره خانواده، حتی مراقبین حرفه ای برای کاهش بار کاری خود استفاده کنید. اگرچه برخورد با خشم از سوی کسانی که دوستشان دارید دشوار است اما با ارتباط بهتر و کمی پشتکار، می توانید به یک محیط بسیار سالم تر و بدون استرس برای کل خانواده خود دست یابید.

4- محدودیت های خود را بشناسید

استیون زاریت، پروفسور مطالعات خانواده در دانشگاه ایالتی پن دردانشگاه پاریس می گوید که والدین احتمالا خواسته هایی دارند که شما مایل نیستید یا نمی توانید آنها را برآورده کنید. زاریت پیشنهاد می کند لحظه ای آرام بگیرید و در مورد آنچه می توانید و نمی توانید کنترل کنید فکر کنید. فهرستی تهیه کنید که بسیار دقیق باشد. لیست را راهنمای خود قرار دهید. کارهایی را که مایل به انجام آن ها هستید انجام دهید و کارهایی را که انجام نخواهید داد خط بکشید.
بزرگترها غالباً بدترین رفتار خود را برای افراد نزدیک خود مانند اعضای خانواده نگه می دارند. در این مواقع، استخدام پرستار خانگی یا در نظر گرفتن مراقبت های روزانه می تواند مفید باشد. به عبارت دیگر، رفتارهای پرخاشگرانه در مقابل افراد غریبه ظاهر نمی شوند. زمانی که دیگران نیازهای فرد سالمند را برطرف می کنند، شما نیز یک استراحت کافی خواهید داشت.

5- خودداری از بحث و جدال با سالمند پرخاشگر

شما مجبور نیستید دلیل بیاورید یا سعی کنید در مشاجره پیروز شوید. فقط به تصمیم خود مبنی بر عدم ارائه کمک پایبند باشید و مکالمه را پایان دهید. اگر این رویکرد را امتحان کرده اید اما هنوز احساس ناراحتی می کنید یا اگر والدین شما در مرز پرخاشگری با شما قرار دارند، وقت آن است که یک متخصص حرفه ای بیاورید. یک روانشناس یا مددکار اجتماعی یا سایر متخصصان سلامت روان سالمندان با تخصص در این زمینه پیدا کنید. آن ها قادر خواهند بود وضعیت را ارزیابی کرده و به شما در برنامه ریزی یک اقدام، از جمله تعیین مرزها کمک کنند. برای کسب آگاهی بیشتر از جر و بحث خانوادگی کلیک کنید.

6- بدانید که نمی توانید همه چیز را کنترل کنید

کریستینا ایروینگ، مددکار اجتماعی بالینی می گوید یکی از بزرگترین چالش ها برای مراقبین و موقعیت های موجود این است که بتوانید آنچه را که می توانید کنترل کنید یا نمی توانید کنترل کنید به درستی شناسایی کنید. حتی وقتی با یک سالمند مبتلا به زوال عقل طرفیم، نمی توانیم او را مجبور به انجام برخی کارها بکنیم که نمی خواهد انجام دهد. به عنوان مثال، ممکن است بخواهید والدین شما شکل دیگری غذا بخورند. از عصا استفاده کنند یا در خانه مراقب خود باشند و آن ها مقاومت می کنند. به هر حال حق انتخاب خود را دارند حتی اگر ما انتخابشان را دوست نداشته باشیم. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره والدین پرخاشگر کلیک کنید.
اضطراب و ترس از آنچه قرار است اتفاق بیفتد و همچنین احساس گناه نیز می تواند در این زمینه نقش داشته باشد. مشاوره فردی برای مراقبین خانواده مساله کلیدی است. صرف نظر از میزان تلاش شما، این مهم است که درک کنید نمی توانید همه چیز را کنترل کنید.  

سخن آخر درباره برخورد با سالمند پرخاشگر

مشکلات سلامت جسمی و روانی که منجر به تغییرات شناختی می شود نیز اغلب منجر به تغییرات رفتاری می شود. این به دلیل از بین رفتن سلول های عصبی در مغز است و نحوه تأثیر آن بر رفتار افراد مسن بستگی به جایی دارد که این از دست دادن نورون در آن رخ می دهد. بیماری آلزایمر و سایر انواع زوال عقل نیز می توانند باعث رفتارهای پرخاشگرانه در سالمندان شوند. در مورد زوال عقل، مهم است که به یاد داشته باشید بیمار کنترل بر کلمات یا اعمال خود ندارد. به عنوان یک مراقب، بهترین کاری که می توانید انجام دهید این است که روی نکات مثبت تمرکز کنید. منفی ها را نادیده بگیرید و تا جایی که می توانید با مراقبت های آرامش بخش از خودتان محافظت کنید. کاری را که دوست دارید انجام دهید یا با یک دوست برای تخلیه فشار روانی تماس بگیرید. برای کسب اطلاعات بیشتر از مشاوره روانشاسی کلیک کنید.

ثبت دیدگاه فقط برای اعضای سایت امکانپذیر است. لطفا ثبت نام کنید.

تماس با برترین مشاورین ایران