اختلالات تیک | علل، درمان و انواع اختلال تیک

آیا تمامی حرکات ناگهانی و بی اختیار عضلات نوعی اختلال تیک محسوب می شوند؟ بسیاری از افراد در برخی از عضلات خاص به صورت بی اختیار حرکاتی را احساس می کنند. این حرکات ناگهانی و غیر ارادی با نام تیک شناخته می شوند. بیشتر تیک ها روی پلک ها و صورت هستند. اما این حرکات ناگهانی امکان دارد در هر جایی از بدن اتفاق بیافتد. در بیشتر مواقع تیک ها به صورت موقتی بروز پیدا کرده و نیازی به درمان نیست. اما اگر این حرکات غیر ارادی ناشی از اختلال تیک باشد، با تغییر سبک زندگی و درمان قابل کنترل است. علت اختلال تیک ممکن است تنها ناشی از یک ناراحتی و اضطراب باشد. در بین درمان های موجود، روان درمانی بیشترین اثربخشی را داشته است.

 

برای دریافت مشاوره در زمینه اختلال تیک می توانید با مشاوران مرکز مشاوره روانشناسی حامی هنر زندگی از طریق تلفن ثابت از کل کشور با شماره 9099075228  و از تهران با شماره 9092305265 تماس بگیرید.

 

اختلال تیک

اختلال تیک هم به صورت حرکتی و هم صوتی بروز می کند. این حرکات یا اصوات سریع، ناگهانی، تکراری و ناموزون هستند.

 

انواع اختلال تیک

اختلالات تیک به سه دسته کلی اختلال توره، اختلال تیک حرکتی یا صوتی مداوم (مزمن)، اختلال تیک گذرا تقسیم می شود. نشانه های هر یک از اختلالات تیک شامل موارد زیر است.

اختلال توره :

در اختلال توره تیک های متعدد حرکتی وجود دارد و حداقل یک تیک صوتی که البته بروز هم زمان تیک حرکتی و صوتی الزامی ندارد و ممکن است جدا رخ بدهد.

دفعات بروز تیک در دوره اختلال کم و زیاد می شود ولی پس از بروز اولین تیک در فرد حداقل یک سال ادامه پیدا می کند.

سن شروع اختلال توره قبل از 18 سالگی است.

اختلال تیک حرکتی یا صوتی مداوم (مزمن) :

تیک هایی حرکتی یا صوتی که به صورت تکی یا متعدد هستند. هر دوی این تیک ها با هم بروز نخواهند کرد(صوتی.حرکتی)

دفعات بروز تیک در دوره اختلال کم و زیاد می شود ولی پس از بروز اولین تیک در فرد حداقل یک سال ادامه پیدا می کند.

سن شروع اختلال تیک مزمن قبل از 18 سالگی است.

اختلال تیک گذرا :

تیک های حرکتی و یا صوتی که منفرد یا متعدد هستند.

پس از بروز اولین تیک کمتر از یک سال ادامه می یابد.

سن شروع قبل از 18 سالگی است.

تیک در دوران کودکی شایع تر است ولی در اکثر موارد گذراست. پسرها بیشتر از دختر ها به این اختلال مبتلا می شوند. تیک ها اکثرا بین 4 تا 6 سالگی شروع می شوند. اوج شدت علائم 10 تا 12 سالگی است که به تدریج با افزایش سن و در حین نوجوانی کاهش پیدا می کند. در درصد کمی از بزرگسالان تیک بوجود آمده از دوران کودکی به همان شدت است و معمولا علائم خفیف می شوند.با افزایش سن کودکان مبتلا به تدریج احساس فشار و اجبار قبل از بروز تیک می کنند. این حس فشار پس از بروز علامت تیک فروکش می کند. در این موارد که تیک بدنبال احساس فشار می آید بیماران آن را کاملا غیر ارادی احساس نمی کنند و احساس می کنند که می توانند آن را کنترل کنند. گاها فرد مبتلا احساس می کند که تیک خود را باید به شیوه خاصی ادا کند و باید آنقد آن را تکرار نماید تا احساس کند تیک کاملا درست ادا شده است. بسیاری از کسانی که دچار انواع خفیف یا متوسط تیک هستند هیچ گونه مشکل یا ناراحتی خاص با عملکرد روزانه شان ندارند و حتی برخی از آنها از تیک خود آگاهی ندارند.

 

 

عواملی که در شدت یا تخفیف تیک ها اثر می گذارد:

شرایط اضطراب زا، هیجانات و خستگی باعث تشدید علائم می شود.

اتفاقات هیجان انگیز و استرس زا مانند انجام آزمون، شرکت در کارهای هیجان انگیز سبب تشدید تیک ها می شود.

گاهی فرد مبتلا با مشاهده تیک یا شنیدن صدایی از شخص دیگری تیکی جدید در او شکل می گیرد که ممکن است دیگران به غلط آن را عمدی تلقی کنند .

عوارض دوران بارداری، سن بالای پدر، وزن پایین تر موقع تولد و سیگار کشیدن مادر هنگام بارداری می تواند شدت تیک را افزایش دهد.

موقعیت هایی که فرد در آن آرامش دارد و یا بر روی انجام کاری تمرکز کرده است شدت تیک و بروز آن کاهش می یابد.

تیک در موقعیت های استراحت در منزل، انجام کارها و تکالیف مدرسه یا شغلی و شب کم تر می شود.

خودداری کردن یا به تاخیر انداختن تیک می تواند باعث تشدید آن شود

تمرکز ذهنی بر روی تیک برای اینکه از وقوع آن جلوگیری کنید باعث تشدید آن در دراز مدت می شود.

سفت نگه داشتن تمام بدن موجب تشدید تیک می شود.

 

 

درمان رفتاری تیک:

شناسایی موقعیت هایی که تیک در آن ها رخ می دهد. فرد باید مواقعی که تیک در آن ها بروز می کند، احساسی که پیش از بروز تیک تجربه می کند، مواقعی که تیک کم تر بروز می کند و شدت و دفعاتی که در این حالات تیک اتفاق میافتد را یادداشت کند. به مرور زمان موقعیت های ایجاد کننده شناسایی می شوند.

رفتار جایگزین به جای رفتار تیک. این رفتار باید به گونه ای انتخاب شود که انجام رفتار تیک را سخت و یا غیر ممکن کند.

درمان دارویی :

برای تیک‌های خفیف تا متوسط، کلونیدین و گوانفاسین و برای تیک‌های متوسط تا شدید، رسپریدون و یا هالوپریدول تجویز می‌شود.

 

برای دریافت مشاوره در زمینه اختلال تیک می توانید با مشاوران مرکز مشاوره روانشناسی حامی هنر زندگی از طریق تلفن ثابت از کل کشور با شماره 9099075228  و از تهران با شماره 9092305265 تماس بگیرید.

مقالات مرتبط
دیدگاه ها
ثبت دیدگاه فقط برای اعضای سایت امکانپذیر است. لطفا ثبت نام کنید.
جدیدترین ها
مقالات پیشنهادی
بحث برانگیزترین ها
پربازدیدترین موضوعات امروز
توسط   آشنا  |  1 سال و 1 ماه و 9روز پیش
توسط   mahita  |  5 ماه قبل
توسط   آشنا  |  5 ماه قبل
توسط   آشنا  |  1 سال و 0 ماه و 23روز پیش