بغل کردن کودک | تاثیر در آغوش گرفتن کودکان

در آغوش گرفتن به طور کلی تجربه خیلی خوشایندی برای افراد ایجاد می کند و روابط را گرم تر و عمیق تر می کند. حتما بغل کردن کودک برایتان لذت بخش است و در روز خیلی تمایل دارید برای ابراز عشق و علاقه او را در آغوش بگیرید. اما جالب است بدانید علاوه بر احساس خوشایندی که ایجاد می کند، بغل کردن کودک فوائد خیلی زیادی دارد و در شکل دهی احساس امنیت عاطفی او تاثیر بسیار زیادی دارد.

 

برای دریافت مشاوره در زمینه مشاوره کودک و خانواده می توانید با مشاوران مرکز مشاوره روانشناسی هنر زندگی از طریق تلفن ثابت از کل کشور با شماره 9099075228 و از تهران با شماره 9092305265 تماس بگیرید.

 

 

در آغوش گرفتن کودک و احساس ایمنی

از همان روزهای اول بعد از تولد، ارتباط کودک با والدین نقش زیادی در شکل­گیری شخصیت و هیجانات کودک دارد. برای کودک ارتباط با مادر به منزله ارتباط با جهان پیرامون است. بنابراین هر قدر این ارتباط عمیق تر و ایمنی بخش تر باشد کودک نسبت به دنیای اطراف و خودش حس اعتماد و امنیت بیشتری را شکل می دهد. بنابراین هر قدر تماس والدین با کودک به خصوص تماس فیزیکی مثل نوازش کردن و بغل کردن بیشتر باشد، احساس امنیت و دلبستگی ایمن در کودک بهتر شکل می گیرد. بر اساس مطالعاتی که انجام شده از لحظه تولد، نوزادانی که در آغوش مادر قرار داده شدند، نسبت به نوزادانی که زمانی دور از مادر قرار داشتند، در دراز مدت احساس امنیت عاطفی بیشتری نشان دادند.

 

بغل کردن و ارتباط عاطفی 

بر اساس مطالعات نوع ارتباط کودک با مراقب از ابتدای دوره تحول، می تواند تا حد زیادی الگوهای ابراز هیجان و روابط در بزرگسالی و احساس ارزشمندی اش نسبت به خود و دیدگاهش به دنیا را تعیین کند. والدینی که در طی رشد کودک حضور فیزیکی و روانشناختی کافی دارند، با آن ها تعامل مثبت کافی دارند، نسبت به نیازهای کودکان حساسند و بیشتر به نیازهای او پاسخ می دهند، کودکانی را پرورش می دهند که بیشتر در مورد خود احساس ارزشمندی می کنند، عموما نسبت به در دسترس بودن و حمایت مراقب خود اطمینان خاطر دارند و از آنجایی که مراقب در ابتدا برای کودک حکم جهان پیرامون را دارد، به همین ترتیب این کودکان دنیا را جای امن تری می بینند و به احتمال بیشتر روابط بزرگسالی عمیق تر و موفق تری را ایجاد می کنند.

اما والدینی که ارتباط کمتری با کودکان خود دارند، یا پاسخگویی و حساسیت کمتری به نیازهای کودک دارند، به تدریج به کودک یاد می دهند که دنیا را کمتر دارای امنیت بداند و در مورد ارزشمندی خود دچار تردید شود. بنابراین این کودکان به طور کلی در سال های بزرگسالی هم در روابط عاطفی با دیگران کمتر احساس ایمنی کرده و با احتمال بیشتری در این روابط دچار مشکل خواهند شد.

 

تاثیرات بغل کردن بر کودک 

بغل کردن کودک شاید برای برخی بی اهمیت جلوه کند. در اینجا به برخی از تاثیرات بغل کردن کودک می پردازیم:

  • در آغوش گرفتن کودک از طریق تحریک حسی پوست بدن کوک به میزان قابل توجه، در رشد کودک و تحول مغز کودک کمک می کند. بر اساس مطالعات کودکانی که از تماس های حسی بغل کردن محروم بودند، مشکلاتی مثل تاخیر در رشد شناختی را نشان می دادند.
  • بغل کردن کودک باعث آزاد شدن هورمونی به نام اکسی توسین می شود که به هورمون عشق معروف است. آزاد شدن این هورمون احساس باعث افزایش حس علاقه و دلبستگی در کودک و بزرگسال می شود. همچنین ترشح این هورمون باعث تحریک هورمون رشد و کمک به رشد جسمی کودک می شود.
  • بغل کردن کودک باعث می شود به طور کلی به بدن کودک احساس آرامش بیشتری داده و کودک را برای خواب راحت آماده می کند.
  • در آغوش گرفتن کودک می تواند در کاهش استرس و اضطراب کودک موثر باشد.
  • در آغوش گرفتن کودک می تواند به کودک احساس ارزشمندی و دوست داشتنی بودن از سوی والدین دهد و به این ترتیب باعث افزایش اعتماد به نفس در کودک شود.
  • بر اساس مطالعات با بغل کردن کودک تعداد گلبول های سفید ترشح شده بیشتر می شود بنابراین سیستم ایمنی کودک بهبود می یابد.
  • با افزایش ترشح هورمون دوپامین و سروتونین، بغل کردن کودک می تواند باعث افزایش احساس شادی و روحیه مثبت کودک شود. و در دراز مدت با خلق منفی او مقابله می کند.
  • در آغوش گرفتن کودک توسط بزرگسال می تواند با تنظیم خلق و هیجان و احساس پذیرفته شدن، تا حد زیادی کج خلقی ها و قشقرق های کودک را کم کند.

 

در آغوش گرفتن، ارتباط عاطفی و اتیسم

کودکانی که دچار محرومیت عاطفی در دوران ابتدایی تحول هستند، رشد هیجانی ضعیف تر خواهند داشت و در ایجاد روابط اجتماعی وقفه و بازداری بیشتری نشان می دهند.

تا جایی که در سبب شناسی اختلال اوتیسم نوع ارتباط کودک و مادر را تا حدی موثر دانسته اند. برخی داشمندان بر این نظرند که کودکان مبتلا به اتیسم با احتمال بیشتری مادرانی دارند که ارتباط عاطفی کمتری با آن ها دارند، کمتر تمایل دارند آن ها را از کودکی در آغوش بگیرند یا با آن ها تعاملات مثبت رو در رو داشته باشند که اصطلاحان به آن ها مادران یخی گفته می شود. این کودکان با احتمال بیشتر مورد غفلت قرار می گیرند و تماس فیزیکی بسیار کمتری با والدین برقرار می کنند. از آنجایی که کودکان اتیستیک از ابتدای رشد هر گونه بغل شدن، تماس چشمی و تعامل را پس می زنند، مادران و پدران به احتمال بیشتری نسبت به ارتباط با آن ها سرد می شوند. به عبارتی این مساله دوجانبه است. البته که این مساله علت اصلی اوتیسم نیست، بلکه در ایجاد و تشدید آن موثر است.

حتی بر اساس پژوهش ها برخی کودکانی که تشخیص اوتیسم نگرفته اند، بر اساس محرومیت های شدید عاطفی در دوران اولیه رشد مثل محرومیت شدید از تماس عاطفی با مادر، بغل شدن، نگاه چشمی، مراقبت و تعامل و به عبارتی غفلت شدید مراقبین، در ارتباط های اجتماعی دچار وقفه شدید شدند، و تا حدی علائم شبیه اوتیسم نشان دادند.

 

برای دریافت مشاوره در زمینه مشاوره کودک و خانواده می توانید با مشاوران مرکز مشاوره روانشناسی هنر زندگی از طریق تلفن ثابت از کل کشور با شماره 9099075228 و از تهران با شماره 9092305265 تماس بگیرید.

مقالات مرتبط
دیدگاه ها
ثبت دیدگاه فقط برای اعضای سایت امکانپذیر است. لطفا ثبت نام کنید.
جدیدترین ها
بحث برانگیزترین ها

جدیدترین موضوعات

پدر مادر

ashena | 2 ماه قبل

قیمت طلا

آشنا | 2 ماه قبل