تک فرزندی | معایب و مزایای تک فرزندی

تک فرزندی انتخابی است که این روزها برای بسیاری از زوجین به صورت یک اجبار تحمیل می شود. از علل تک فرزندی بالا رفتن سن ازدواج و بچه دار شدن، شاغل بودن مادر، ترس از مسئولیت پذیری، شرایط اقتصادی حاکم بر خانواده ها و کوچک شدن محیط خانه در سال های اخیر است. حال آن که تک فرزندی علاوه بر مزایا، مشکلات خاص خود را پدید می‌آورد. در این مقاله به بررسی تک فرزندی و تاثیرات آن می پردازیم.

 

برای دریافت مشاوره در زمینه تک فرزندی و اثرات آن می توانید با مشاوران مرکز مشاوره روانشناسی هنر زندگی از طریق تلفن ثابت از کل کشور با شماره 9099075228 و از تهران با شماره 9092305265 تماس بگیرید.

تک فرزندی خوب است یا بد؟

زندگی های امروزه با توجه به پیشرفت تکنولوژی و زیاد شدن مشغله های خانواده ها بسیار متفاوت با گذشته می باشد و زوج ها را به سمت داشتن یک فرزند سوق می دهد. این در حالی است که اکثر والدین بر این باورند که تک فرزندها در طول زندگی خود احساس تنهایی خواهند داشت. از طرفی نداشتن خواهر و برادر باعث می شود روحیه رقابت طلبی که لازمه موفقیت درآینده است در آن ها شکل نگیرد. در مقابل در مرکز توجه والدین بودن باعث ایجاد احساس امنیت در کودک می شود.

توجه والدین به تک فرزند ها

معمولا تک فرزند ها نسبت به سایر کودکان از جانب والدین تحت توجه بیشتری قرار می گیرند. البته خانواده هایی هم هستند که پدر و مادر به دلیل مشغله های کاری زیاد توجه زیادی به تک فرزند ها نیز ندارند. تک فرزند ها به دلیل نداشتن برادر یا خواهر دیگری احساس حسادت نمی کنند و مجبور به تلاش برای جلب توجه والدین خود نیستند. در مرکز توجه بودن سبب می شود تا تک فرزند ها در آینده برای به دست آوردن موقعیت های اجتماعی، شغلی، عشق و .. تلاش زیادی نکنند و در زندگی با ناکامی های زیادی مواجه شوند. از سوی دیگر توجه زیاد به تک فرزند ها سبب می گردد تا احساس امنیت و اعتماد به نفس در آنان بالا برود.

مهارت های ارتباطی در تک فرزند ها

تک فرزند بودن به این معنی نیست که این کودکان نمی توانند با دیگران ارتباط برقرار کنند. اغلب تک فرزندان در برقراری ارتباط با هم سن و سالان خود دچار مشکل هستند و نمی توانند ارتباط موثر و موفقی با هم دوره ای های خود داشته باشند. اما به هر حال تمام تک فرزند ها اینطور نیستند. مهارت ارتباطی تک فرزندان به شخصیت و تربیت این کودکان نیز بستگی دارد.

باز بودن خانواده و زیاد بودن ارتباط تک فرزند ها با سایرین به خصوص هم سن و سالانشان در این میان نقش مهمی را ایفا می کند. تک فرزندانی که دوستانشان را به منزلشان دعوت می کنند و به منزل آنها می روند یا با دختر عموها، پسر خاله ها و دیگر همسن ها در ارتباط هستند در برقراری ارتباط با سایر هم سن و سالانشان کمتر دچار مشکل می شوند.

اما تک فرزند هایی که بیشتر وقت خود را در خانه می گذارنند و والدینشان تمایل به برقراری ارتباط با سایرین را ندارد، معمولا لوس، مغرور و گوشه گیر خواهند بود. قطعا دوستان جایگزین خواهر و برادر نمی شوند اما به هر حال می توانند همراه تک فرزند شما ساعات خوشی را بسازند و به تقویت مهارت های ارتباطی او کمک کنند.

 

روحیه رقابت در تک فرزندان

تک فرزندها، خواهر یا برادری ندارند تا با او رقابت کنند. بازی ها یا دعواهای کودکانه با همشیر را تجربه نمی کنند. یادگیری مهارت های کنار آمدن با احساس حسادت اهمیت ویژه ای دارد. نداشتن چنین تجربه هایی باعث می شود فرصت کمتری برای پرورش توانایی های کنترل و مدیریت در کارهای خود را داشته باشند. از طرفی داشتن روحیه رقابت برای برخورد با مسائل اجتماعی در آینده الزامی است. داشتن خواهر و برادر به درک مفهوم رقابت و پافشاری برای رسیدن به هدف به کودکان کمک می کند.

آیا تک فرزندها تحت حمایت بیش تری هستند؟

معمولا تک فرزند ها حمایت بیش تری از طرف والدین خود دریافت می کنند که می تواند باعث شود تحمل کودک در برابر مشکلات پایین بیاید. این سبک فرزندپروری باعث می شود فردی آسیب پذیر و متکی به دیگران شود معمولا این افراد با ورود به جامعه از دیگران هم انتطار دارند که او را مورد حمایت قرار دهند. در واقع نوع تربیت خانواده می تواند منجر به پرورش یک شخصیت وابسته شود. از طرفی تک فرزندها از حمایت خواهر و برادرها که بزرگترین سرمایه حمایتی برای روزهای سخت آینده هستند محروم می شوند. 

خلق و خوی تک فرزندان

تک فرزندها معمولا افرادی مرتب و منظم، با وجدان و وظیفه شناس هستند. این کودکان معمولا اعتماد به نفس بیش تری دارند، پر توقع، کمال گرا و غیر قابل انعطاف هستند. این کودکان فرصت کمتری برای همدلی کردن و گذاشتن خود جای بقیه دارند. تک فرزندها بیش تر از والدین خود تقلید می کنند. زودتر از همسالان غیر تک فرزند وارد دنیای بزرگسالان می شوند؛ در نتیجه رفتارها و تجربه رفتارهای خاص گروه سنی خود را تجربه نمی کنند و بیش تر شبیه بزرگ تر ها رفتار می کنند. تحمل ناامیدی ها و فشارهای روحی در تک فرزندان کمتر است. آن ها به برقراری روابطی علاقه مندند که دربرگیرنده منافع آنان باشد.

تک فرزندی و منزوی شدن

این کودکان دوست یا همدمی در خانه ندارند که با او بازی کنند؛ در نتیجه بیشتر اوقات احساس تنهایی می کنند از طرفی اگر مهارت لازم برای ارتباط با همسالان در تک فرزند شکل نگرفته باشد منجر به انزوا و درون گرایی در آن ها می شود. دوام احساس تنهایی در این کودکان بر بزرگسالی آن ها نیز تاثیر خواهد داشت. شخصیت اسکیزوئید و افسرده خویی از جمله اختلالات احتمالی در بزرگسالی است. دریافت مشاوره خانواده و کودک توسط والدین برای فراهم کردن محیطی مناسب می توانند از به وجود آمدم مشکلات در آینده فرزندانشان جلوگیری نماید.

 

برای دریافت مشاوره در زمینه تک فرزندی و اثرات آن می توانید با مشاوران مرکز مشاوره روانشناسی هنر زندگی از طریق تلفن ثابت از کل کشور با شماره 9099075228 و از تهران با شماره 9092305265 تماس بگیرید.

 

مقالات مرتبط
دیدگاه ها
ثبت دیدگاه فقط برای اعضای سایت امکانپذیر است. لطفا ثبت نام کنید.
جدیدترین ها
بحث برانگیزترین ها