جنسیت جنین | دختر یا پسر دار شدن؟

تمایل به تعیین جنسیت جنین برای بسیاری از زوجین در دوران بارداری و پیش از بارداری مطرح می شود. در  طی زمان در اکثر فرهنگ ها پسردار شدن یک نوع افتخار محسوب می شده است. اما امروزه جمله ((دختر یا پسر مهم نیست، مهم سلامتی بچه است)) را خیلی از ما شنیده ایم. ولی واقعیت چیست؟ آیا واقعا جنسیت جنین اهمیت ندارد؟ فرزندان بخش مهمی از یک زندگی زناشویی هستند که با تولدشان مسیر زندگی را برای همیشه تغییر می دهند. یکی از ویژگی های مهمی که گاهی والدین دوست دارند فرزندشان داشته باشد، جنسیت خاصی است. برخی مطلقا دختر و برخی بالعکس پسر دوست دارند، داشته باشند. البته پسر داشتن همیشه اهمیت بیشتری داشته است. دلایل زیادی برای اینکه افراد یک جنسیت خاص را ترجیح دهند، وجود دارد. در این مقاله درباره جنسیت جنین و دلایل پسر دوستی و پیامدهای آن می پردازیم.

 

برای دریافت مشاوره در زمینه بارداری و تربیت کودک می توانید با مشاوران مرکز مشاوره روانشناسی حامی هنر زندگی از طریق تلفن ثابت از کل کشور با شماره 9099075228  و از تهران با شماره 9092305265 تماس بگیرید.

 

تعیین جنسیت جنین

یکی از اقداماتی که این روزها والدین پیش از تولد فرزندشان انجام می دهند، تعیین جنسیت وی می باشد. در واقع با پیشرفت تکنولوژی از طریق سونوگرافی در ماه 4 یا 5 بارداری به راحتی می توان جنسیت جنین را مشخص کرد. پیش تر با استفاده از برخی نشانه های بدنی مادر، حدس می زدند که فرزند پسر است یا دختر که البته این موارد مبنای علمی ندارند.

در تعیین جنسیت جنین، پدر نقش مهمی را بازی می کند. در واقع زمان انعقاد نطفه یک تخمک از مادر و یک اسپرم از پدر با هم لقاح پیدا می کنند. کروموزوم های تخمک مادر همگی xx  هستند، حال آنکه کروموزوم جنسی پدر xy می باشد. اینکه زمان لقاح اسپرم پدر y را بدهد یا x، جنسیت جنین را تعیین می کند. این در حالیست که در گذشته مادر مسئول دختر یا پسر شدن فرزند انگاشته می شد.

 

دلایل اهمیت جنسیت جنین

اینکه افراد دلایلی برای مهم بودن جنسیت فرزندشان دارند به علل فرهنگی و فردی بستگی دارد.

دلایل فرهنگی

همان طور که گفته شد رویکرد غالب در ایران اهمیت دادن به تولد فرزند پسر بوده است. در واقع یک نوع تبعیض جنسیتی از همان بدو زندگی و حتی پیش از زندگی وجود دارد که پسردار شدن مهم تر از تولد دختر بوده است.

نوعی فرهنگ مرد سالارانه پشت این اهمیت دادن به فرزند پسر وجود دارد. زنانی که فرزند پسر متولد می کردند، اهمیت و ارج و قرب بیشتری نزد همسر خود پیدا می کردند. اگر زنی موفق به داشتن فرزند پسر نمی شد، احساس سرخوردگی و شکست می کرد. با پیشرفت علم ثابت مشخص شده زن در تعیین جنسیت جنین تقریبا نقش خاصی را ایفا نمی کند.

در گذشته شاهد خانواده های پر جمعیتی بوده ایم که تعداد زیادی دختر دارند و باز هم برای بچه دار شدن تلاش می کنند تا کودک پسری متولد بشود. البته عکس این مورد هم دیده می شود ولی تعداد آن بسیار کمتر است. رویکرد فرهنگی غالب میل به پسر دار شدن می باشد.

دلایل فردی

افراد بنا بر سلیقه شخصی خود که می تواند متاثر از فرهنگ هم باشد به یک جنسیت خاص گرایش بیشتری دارند. امروزه بسیاری از مردان فرزند دختر دوست دارند و بسیاری زنان پسر دوست دارند. برخی می گویند دختر همدم و مراقب مادر و پدر است و از این نظر دختر داشتن موهبت حساب می شود. یا اینکه پسران دردسر های بیشتری برای والدین خود درست می کنند بنابراین دختر داشتن کم دردسرتر و راحت تر است. برخی می گویند پسر پشتوانه و عصای دست خانواده می شود.

در هرحال هر کس بنابر تجربیات خود از کودکی، نوع رابطه با همشیرها و دیدگاه های پدر و مادرش نسبت به جنسیت خود و همشیرهایش گرایش نسبت به یک جنس خاص را نشان می دهد. البته برخی هم هستند که برایشان زیاد مهم نیست که دختر یا پسر داشته باشند.

 

برتری جنسیت پسر 

همان طور که گفته شد، جنسیت جنین بر احساسات و افکار والدین و اطرافیان تاثیر دارد. هر چقدر نقش مردان در جامعه پر رنگ تر باشد، تفاخر به جنسیت مردانه هم بیشتر دیده می شود. البته زنان نیز در انتقال این تفکر نقش پررنگی ایفا می کنند.

علل پسر دوستی

در یک فرهنگ جنسیت زده، هرچیزی که مرتبط با یک جنسیت خاص باشد پر اهمیت تر انگاشته می شود. عموما باور بر این است که دختر متعلق به همسر آینده و خانواده اوست و خانواده خود را ترک می کند ولی پسر عصای دست خانواده می شود.

بسیاری از زنان فرزند پسر خود را بیشتر دوست دارند و تبعیض های آشکاری بین دختران و پسران خود قائل می شوند. در واقع رابطه آن ها با پسرانشان شکلی از یک رابطه عمیقی می شود که انتظار می رود با همسر خود داشته باشند. گویی تمامی نیازها و خواسته های عاطفی شان که باید از جانب همسر برآورده می شد، حال در وجود پسر متبلور می شود. 

آزادی های فردی بیشتری از همان کودکی برای پسران در نظر گرفته می شود، آن ها را قدرتمندتر و با کفایت تر می دانند و نیازهایشان در اولویت قرار می گیرد. طوری که والدین نیز نیاز کمتری برای حفاظت از پسر خود احساس می کنند.

پیامد های پسر دوستی

در چنین بافتی که پسران اهمیت بیشتری نسبت به دختران دارند، میزان عدالت اجتماعی کاهش پیدا می کند. از همان بدو زندگی همه چیز در طبقه بندی های جنسیتی قرار گرفته و کودکان یاد می گیرند در این کلیشه ها زندگی کنند. یعنی برخی کارها مثلا کارهای منزل از همان ابتدا بر عهده دختران است و پسران هیچ وظیفه ای در این زمینه ندارند.

این نگرش های جنسیتی آنقدر عمیق و ادامه دار است که بعدها افراد در زندگی زناشویی خود همان سبک را ادامه می دهند. پیامد چنین تبعیض جنسیتی، رشد کمتر زنان جامعه، احساس بی عدالتی، خشم زنان نسبت به مردان، خودکم بینی در زنان و بسیاری عارضه های دیگر می باشد.

بسیاری از زنان از همین منظر، دوست ندارند فرزند پسر داشته باشند یا بالعکس ممکن است با جبران افراطی آزادی بی حد و حصر به دختران خود بدهند. از طرف دیگر ممکن است خود ادامه دهنده الگوی پدر و مادر خود باشند.

 

تفاوت دختر و پسر در خانواده

جنسیت جنین بر نقش ها و انتظارات جامعه از او نیز تاثیر می گذارد. به طور سنتی جامعه برای دختران و پسران درخانواده نقش های متفاوتی تشریح کرده است.

دختران

از دختر خانواده انتظار می رود که مهربان بوده، مراقب اعضای خانواده باشد، در کارهای منزل کمک مادر کند، نقش یک همدم و دوست مهربان را برای والدین و همشیرها بازی کند، مواظب نیاز های سایرین باشد، به طور کلی سر به راه و حرف گوش کن بوده و برای کسی دردسر درست نکرده و در چارچوب تعریف شده خانواده حرکت کند.

پسران

از پسر خانواده چنان که گفته شد انتظار نمی رود کارهای منزل را انجام دهد یا همدم و همراه سایر اعضای خانواده باشد. از یک پسر انتظار می رود مراقب خواهران خود باشد، در برخی کارهای بیرون منزل مانند خرید کردن کمک کند و به طور کلی انتظارات دیگری از آن ها نمی رود. در واقع آن ها آزادند تا بیرون از منزل به کارهای دلخواه خود بپردازند، در منزل هم توقع خاصی از آن ها نمی رود. پیش تر از سن خاصی پسران به عنوان وردست در کنار پدر خود به کار مشغول می شدند و از بار مالی خانواده می کاستند. ولی با گذشت زمان که تحصیلات با اهمیت انگاشته می شود این انتظار از دوش آن ها برداشته شده است.

 

سخن آخر

فرزندان با هر جنسیتی که باشند، از طرف والدین نیازند کسب محبت و توجه هستند. زوجین به دلایل مختلفی تصمیم به فرزند دار شدن می کنند. آن ها باید بدانند تنها جنسیت فرزندشان برای برآورده کردن نیازهای آن ها تنها یک پارامتر است. این در حالی است که والدین با اتخاذ سبک فرزندپروری مناسب، رعایت نکات تربیتی با توجه به مراحل رشدی فرزندانشان می توانند افرادی موفق و مفید برای خانواده و جامعه خود پرورش دهند. مشاوره کودک و مشاوره خانواده به زوجین برای رشد و نمو استعدادهای فرزندانشان خدمات ارائه می دهد.

 

برای دریافت مشاوره در زمینه بارداری و تربیت کودک می توانید با مشاوران مرکز مشاوره روانشناسی حامی هنر زندگی از طریق تلفن ثابت از کل کشور با شماره 9099075228  و از تهران با شماره 9092305265 تماس بگیرید.

 

مقالات مرتبط
دیدگاه ها
ثبت دیدگاه فقط برای اعضای سایت امکانپذیر است. لطفا ثبت نام کنید.
جدیدترین ها
بحث برانگیزترین ها
پربازدیدترین موضوعات امروز