بیماری سرخک | نشانه ها،علائم، علل و درمان

سرخک بیماری است که ابتلا به آن برای نوزادان و افراد مسن می تواند خطرناک و کشنده باشند. با وجود درمان و واکسن همچنان در دنیا شاهد مرگ و میر ناشی از بیماری سرخک می باشیم. این در حالی است که می توان با آموزش و آگاهی از راه های پیشگیری میزان ابتلا به بیماری سرخک را به شدت کاهش داد، تا جایی که دیگر کسی از این بیماری فوت نکند. اما چه چیز هایی باعث می شود خطر ابتلا به سرخک بالا رود؟ چطور می توان از بروز آن جلوگیری نمود؟

 

برای دریافت مشاوره در زمینه بیماری های کودکان می توانید با مشاوران مرکز مشاوره روانشناسی هنر زندگی از طریق تلفن ثابت از کل کشور با شماره 9099075228 و از تهران با شماره 9092305265 تماس بگیرید.

 

بیماری سرخک

سرخک نوعی بیماری ویروسی ویژه کودکان و بسیار خطرناک و گاهی کشنده است. امروزه با برنامه های واکسیناسیون که در کشورهای مختلف وجود دارد کودکان بسیار کمی به آن مبتلا می شوند. با این حال هنوز هم در سراسر جهان حدود 100 هزار نفر در سال در اثر این بیماری کشته می شوند که بیشتر آن ها زیر پنج سال سن دارند. هر فردی فقط یک بار به بیماری سرخک مبتلا شود بعد از بهبودی در برابر سرخک ایمن خواهد بود.

 

نشانه های سرخک

نشانه هاو علائم سرخک حدود 10 تا 14 روز بعد از ورود ویروس به بدن خود را نشان می دهند. نشانه های سرخک عبارتند از:

  • تب
  • سرفه خشک
  • آبریزش بینی
  • گلو درد
  • التهاب چشم ها
  • لکه های پوستی پهن و بزرگ که به تدریج و با شروع از سر کل بدن را فرا می گیرد به نام راش
  • لکه های کوچک به نام کوپلیک به رنگ سفید و با مرکز آبی سفید در داخل دهان

این علائم بسیار شبیه به نشانه های آبله مرغان می باشد، و یا در مواردی افراد کوچک ترین نشانه ها را دال بر وجود بیمای جدی می پندارند. پیشنهاد می شود در این مواقع به متخصص جهت تشخیص مراجعه نمایید.

راه های ابتلا به بیماری سرخک

به طوری کلی بیمای سرخک از طریق هوا قابل انتقال می باشد. از شایع ترین موارد انتقال می تواند از طریق:

  1. سرفه و عطسه
  2. تماس با محیط های آلوده (برای مثال کودکان با تماس به سطوح آلوده و به دهان زدن دستشان باعث ابتلا به بیماری سرخک می شوند)
  3. در تماس بودن با افراد بیمار

نکته: در محیطی که فرد بیمار حضور داشته ویروس سرخک می تواند برای چندین ساعت در آنجا بماند و افراد دیگر را حتی در صورتی که خود حضور نداشته باشد مبتلا نماید.

 

عوامل خطرساز ابتلا به سرخک

عوامل خطر به شرایطی اطلاق می شود که در آن میزان خطر ابتلا به بیماری افزایش می یابد، بیماری سرخک در موارد زیر با احتمال بیشتری بروز پیدا می کنند:

  • عدم واکسیناسیون
  • سفر به مناطق با شیوع بالای بیماری سرخک
  • کمبود ویتامین A در رژیم غذایی

 

مراحل و مدت زمان بیماری سرخک

بیماری سرخک دوره ای دو تا سه هفته ای را طی می کند. دوره های مختلف این بیماری در ادامه خواهد آمد.

دوره نهفتگی

حدود 10 تا 14 روز بعد از ورود ویروس به بدن هیچ نشانه ای از بیماری مشاهده نمی شود که به آن دوره نهفتگی گفته می شود.

دوره بروز نشانه ها

نشانه هایی از سرخک که با بیماری های دیگری مثل سرماخوردگی، آبله مرغان و سرخجه نیز ممکن است اشتباه گرفته شود در این دوره بروز پیدا می کنند. نشانه هایی مثل تب، سرفه، آبریزش بینی، گلو درد و التهاب چشم در این دوره ظاهر می شوند. این دوره از بیماری سرخک ممکن است دو یا سه روز طول بکشد.

دوره حاد بیماری

لکه های پوستی راش و کوپلیک که در قسمت نشانه ها به آن اشاره شد در این مرحله ظاهر می شود. لکه های پوستی از سر و صورت شروع می شوند و به تدریج تمام بدن را فرا می گیرند. نشانه های دیگر که در مرحله قبل ایجاد شده بودند نیز به تدریج تشدید می شوند. به طور مثال درجه تب بیشتر می شود و تا 41 درجه بالا می رود.

دوره مسری

دوره ای از بیماری که فرد می تواند دیگران را نیز به سرخک مبتلا کند دوره مسری نام دارد. دوره مسری هشت روز به طول می انجامد. از چهار روز قبل از شروع دوره حاد بیماری آغاز می شود و تا چهار روز بعد از شروع آن ادامه دارد.

 

پیشگیری از ابتلا به بیماری سرخک

از بیماری سرخک با اقداماتی می توان به سادگی پیشگیری کرد که به بررسی آن ها می پردازیم.

واکسیناسیون

کشورهای مختلف برنامه های واکسیناسیون برای پیشگیری از بیماری هایی از جمله سرخک تدوین کرده اند و والدین را به پیروی از آن برنامه تشویق یا اجبار می کنند. برنامه واکسیناسیون در ایران طی مدت زمانی از بدو تولد تا سنین نوجوانی انجام می شود. واکسن سرخک به همراه دو بیماری دیگر (سرخجه و اوریون) تزریق می شود. یک بار در سن 12 ماهگی و بار دیگر بین 4 تا 6 سالگی نوبت تزریق واکسن سرخک است. در صورتی که شخصی از این سنین بدون دریافت واکسن عبور کرده باشد به ویژه اگر در خطر ابتلا به بیماری باشد با تزریق واکسن می تواند پیشگیری انجام دهد. در صورتی که کودکان سن کمتر از برنامه واکسیناسیون داشته و در معرض خطر هستند لازم است والدین آن ها درباره تزریق واکسن با پزشک و یا یک فرد متخصص مشورت کنند.

قرنطینه

فرد مبتلا به سرخک به سادگی می تواند اطرافیان را نیز مبتلا کند. دور نگه داشتن دیگران از بیمار و رعایت شرایط ایمنی در تعامل با بیمار برای دور کردن خطر از دیگران ضروری است. افرادی که قبلا به بیماری سرخک مبتلا شده اند دیگر امکان ابتلا و به تبع آن نیاز به قرنطینه ندارند.

 

چرا کودکان و افراد مسن در خطر بیشتر ابتلا به سرخک هستند؟

سرخک به عنوان بیماری ویژه کودکان شناخته می شود اما در بزرگسالان نیز مشاهده می گردد. کودکان و افراد مسن دو گروهی هستند که سیستم ایمنی ضعیف تری نسبت به دیگران دارند و با شیوع بیماری خطر بیشتری آن ها را تهدید می کند. همچنین این دو گروه ممکن است به سن واکسیناسیون نرسیده باشند یا در زمانِ کودکی افراد مسن برنامه منظم واکسیناسیون وجود نداشته باشد.

 

درمان سرخک

نشانه های اولیه سرخک با بسیاری از بیماری ها مشترک است که خود نیاز به مراجعه به پزشک دارند. در صورت ظاهر شدن این نشانه ها بررسی سابقه واکسیناسیون نیز ممکن است لازم باشد. در صورت ظاهر شدن لکه های پوستی مراجعه به پزشک بسیار اهمیت دارد. این بیماری به دلیل ماهیت خطرناک و گاها کشنده ای که دارد هرگز نباید مورد خود درمانی قرار گیرد و لازم است حتما با متخصص مشورت شود. در کنار سلامت جسمی، سلامت روان نیز باید در نظر گرفته شود، طبق مشاهدات داشتن روحیه مناسب باعث بهبودی سریعتر حواهد شد. برای دریافت مشاوره روانشناسی از مشاوران مرکز هنر زندگی کلیک کنید.

 

برای دریافت مشاوره در زمینه بیماری های کودکان می توانید با مشاوران مرکز مشاوره روانشناسی هنر زندگی از طریق تلفن ثابت از کل کشور با شماره 9099075228 و از تهران با شماره 9092305265 تماس بگیرید.

مقالات مرتبط
دیدگاه ها
ثبت دیدگاه فقط برای اعضای سایت امکانپذیر است. لطفا ثبت نام کنید.
جدیدترین ها
بحث برانگیزترین ها

جدیدترین موضوعات

پدر مادر

ashena | 2 ماه قبل

قیمت طلا

آشنا | 2 ماه قبل