علل کم وزنی نوزاد

برخی کودکان و نوزادان لاغرتر از سایرین به نظر می رسند و ممکن است این تبدیل به دغدغه ای برای مادران و به طور کلی والدین آن ها شود. ممکن است آن ها دوست داشته باشند فرزندشان تپل باشد و این را نشانه ای از سلامت می دانند. کم وزنی کودکان علل متفاوتی دارد و لزوما همیشه به معنای دور بودن آن ها از سلامت نیست. علل کم وزنی کودک و دلایل وزن نگرفتن آن ها در این مقاله بررسی می شود.

 

برای دریافت مشاوره در زمینه فرزندپروری می توانید با مشاوران مرکز مشاوره روانشناسی هنر زندگی از طریق تلفن ثابت با شماره 9099075228 تماس بگیرید.

 

کم وزنی کودک

لاغر بودن ظاهری کودک در مقایسه با سایرین، لزوما به معنی کم بودن وزن او نمی باشد. برای تعیین کم بودن وزنی کودک، محاسبات خاصی بر اساس منحنی های رشدی وجود دارد و اگر طبق منحنی رشدی، کودک افت واضح داشته باشد یا رشدش متوقف شده باشد، در آن صورت می توان گفت کودک مشکل وزن گیری دارد. کودکی که با وزن 2.5 کیلوگرم به دنیا آمده باشد، طی 5 ماه اول به حدود وزن 5.4 کیلوگرم و طی سال اول به 10 کیلوگرم می رسد. ولی در سال های بعدی سرعت وزن گیری کودک به همین منوال نیست و این وزن گیری بسیار آهسته تر می شود.

 

علل کم وزنی کودک

در بازه های زمانی گوناگون، علل کم وزنی متفاوت می باشد. کم وزنی کودک در زمان تولد و بلافاصله بعد از تولد را مورد بررسی قرار داده ایم:

هنگام تولد

برخی نوزادان از همان اول با وزن کم به دنیا می آیند. علت این امر می تواند زایمان زود هنگام قبل از کامل شدن 9ماه و موانع درون رحم برای رشد مناسب نوزاد باشد. علاوه بر این موارد شرایط خاص پزشکی مادر، کمبود ویتامین ها، سوء تغذیه و خیلی از موارد دیگر منجر به تولد نوزاد با وزن کم می گردد. تولد چند قلویی هم می تواند منجر به وزن کم نوزادان شود. یعنی چندقلو ها عموما وزن کمتری دارند.

بلافاصله بعداز تولد

نوزادان معمولا بعد از تولد تا 10 درصد کاهش وزن دارند. این مسئله بسیار طبیعی است. یعنی ممکن است کودکی که با وزن 3 کیلوگرم به دنیا آمده است، بعد از تولد تا ده درصد از وزن خود یعنی 300 گرم را از دست بدهد، سپس شروع به وزن گیری بکند.

 

علل وزن نگرفتن کودک در زمان شیرخواری

اگر کم وزنی توسط پزشک محرز شود، دلایل زیر می تواند وجود داشته باشد:

غذای کمکی

اولین علت، تغذیه کمکی نامناسب است. اگر کودک در سن 6 ماهگی به بعد قرار دارد و تغذیه کمکی دریافت می کند، ممکن است این تغذیه کمکی به قدر کافی مواد مغذی نداشته و یا دفعات تغذیه کم باشد. به کودک نمی رساند. معمولا 5 بار در روز مناسب است.

دفعات شیر دهی

تعدد دفعات شیردهی به نوزاد باید مناسب باشد. معمولا هر دو ساعت یک بار مادر به کودک خود شیر می دهد و جریان هر بار شیر دادن باید حدود 20 دقیقه طول بکشد. اگر کودک حین شیر خوردن خسته شده و به خواب رفت باید او را بیدار کرد تا به شیرخوردن ادامه دهد. در هربار شیردهی 5 دقیقه اول شیر بیشتر حاوی قند می باشد و در دقیقه های بعد میزان چربی و پروتئین بیشتر می شود که به وزن گیری کمک می کنند. خواب نوزاد نیز از اهمیت خاصی برای رشد او برخوردار است. با این حال دفعات شیر دهی نیز باید رعایت شود.

بیماری ها

علت عدم وزن گیری برخی کودکان، وجود بیماری هایی از قبیل عفونت ها، مشکلات تیروئید و دیگر اختلالات می باشد. در این صورت اگر مشاهده شود کودک وزن مناسب ندارد، به مادر برای تغذیه صحیح آموزش می دهند و پس از یک فرصت یک ماهه و اصلاح روش های تغذیه، کودک بررسی مجدد می شود.

بیولوژی کودک

کودکانی که قدرت مکندگی کمی دارند یا شکاف لب یا کام دارند ممکن است در تغذیه دچار مشکل شوند و همین امر وزن آن ها را تحت تاثیر قرار دهد. مشکلات گوارشی کودک از قبیل اسهال، رفلکس معده و ناتوانی در هضم شیر هم به کم وزنی کودک کمک می کنند.

اختلالات ژنتیکی

برخی از کودکان هم علیرغم سالم بودن همه آزمایشاتشان، وزن گیری خوبی ندارند. در این موارد ممکن است پزشک به سیستیک فیبروز مشکوک شود. از این کودکان تست عرق گرفته می شود تا مشخص شود عرق بدنشان شور است یا خیر. این کودکان نیاز به مراقبت های بیشتر خواهند داشت.

برنامه غذایی نامناسب

ممکن است قبل از تغذیه کودک با غذای کمکی یا اصلی به او شیر یا آب یا به طور کلی مایعات بدهید. این روش باعث می شود کودک اشتهایش برای خوردن غذای اصلی کم شود. پس توصیه می شود که در فواصل زمانی مناسب اقدام به دادن شیر یا مایعات به کودک بکنید. 

 

علل وزن نگرفتن کودک در سنین بعد از شیرخواری

همان طور که گفته شد فرایند وزن گیری کودکان در سال اول سریع، و در سال های بعدی کند پیش می رود. بنابراین بسیار طبیعی است که از بعداز دو سالگی کودکان لاغرتر به نظر برسند و دست و پاهایشان رشد کند. به اصطلاح همانقدر که قدشان بلند می شود، وزنشان افزایش پیدا نمی کند. در مواردی که کاهش وزن زیاد باشد ممکن است عوامل مختلفی دخیل باشد:

  • کودک زیادی آب میوه و موادی که کالری و مواد مغذی کم دارند مصرف می کند.
  • اشتهای کودک به علت خوردن آب یا مایعات قبل از وعده های غذایی کم می شود.
  • بازیگوشی کودک هنگام غذا خوردن ممکن است از حجم مواد غذایی که مصرف می کند، بکاهد.
  • کودکان در سنین 3-4 سالگی لجباز شده و از خوردن غذا سر باز می زنند.
  • برخی غذاها طعمشان یا ظاهرشان برای کودک خوشایند نیست.

 

برای دریافت مشاوره در زمینه فرزندپروری  می توانید با مشاوران مرکز مشاوره روانشناسی هنر زندگی از طریق تلفن ثابت با شماره 9099075228 تماس بگیرید.

مقالات مرتبط
دیدگاه ها
ثبت دیدگاه فقط برای اعضای سایت امکانپذیر است. لطفا ثبت نام کنید.
جدیدترین ها
بحث برانگیزترین ها
پربازدیدترین موضوعات امروز