علائم و نشانه های اختلالات طیف اوتیسم (ASD) چست؟

اختلالات طیف اوتیسم (ASD) یا بیماری در خود ماندگی طیف وسیعی از اختلالات مغزی و روانپزشکی با منشا عصب شناختی و علائم اختلالات رفتاری بوده که دارای شدت های متغیر است و در آن توانایی کودک برای برقراری ارتباط عاطفی و اجتماعی و رفتار درست و متعادل  با دیگران بسیار کم است. میزان ابتلا به اختلالات اوتیسم در پسران حدود 5 برابر دختران است.

 

برای مشاوره تلفنی و آنلاین کودک و روش های تربیت فرزند می‌توانید با مشاوران مرکز مشاوره روانشناسی هنر زندگی از طریق تلفن ثابت با شماره 9099075228 تماس بگیرید.

 

نشانه های اختلالات طیف اوتیسم

علائم و نشانه های اختلالات طیف اوتیسم (ASD) چست ؟مهمترین نشانه ی بارز اختلالات طیف اوتیسم تاخیر یا انحراف در رشد مهارت های اجتماعی، شناختی و ارتباطات کلامی و غیر کلامی کودک می باشد.

نشانه های اختلالات اوتیسم در سنین مختلف متفاوت است ولی معمولا این نشانه ها از زمان تولد تا 36 ماهگی کودک با داشتن مشکلاتی در انجام بعضی از مهارت ها ظاهر می شوند. از نشانه های اوتیسم می توان به اجتناب از تماس چشمی و تماس فیزیکی با دیگران، تمایل به تنهایی، عدم پاسخ به لبخند والدین پس از 6 ماهگی، تکان خوردن، چرخیدن و انجام دیگر حرکات تکراری و رفتارهای کلیشه ای، تاخیر در حرف زدن، صحبت های تکراری با کلمات و عبارات کوتاه، فقدان بازی های تخیلی و اجتماعی، ناتوانی در بروز هیجانات و احساسات خود و فهم احساسات دیگران، علایق محدود و گاهی شدید نسبت به فعالیتی خاص، عدم انطباق با تغییرات کوچک در زندگی روزمره و تمایل به حفظ ثبات در موقعیت های مختلف، داشتن ارتباط محدود و کم با اطرافیان، عدم تمایل به پاسخ دادن به صداها و دیگران و بی توجهی نسبت به محرک های محیطی، خنده ها و گریه های بیجا،به پا کردن قشقرق های شدید، کم فعالی یا بیش فعالی،طبیعت تهاجمی و تمایل به اسیب رساندن به خود و در مواردی ضربه زدن به سر و صورت خود و دیگران اشاره کرد. همچنین، مشکلات جسمی مانند هماهنگی ضعیف بین اجزای بدن، کنترل ضعیف دست، مشکلات معده مانند یبوست و حساسیت به غذا که خود می تواند باعث ایجاد مشکلات رفتاری و تحریک پذیری کودک شود، خواب ناارام و گاهی تشنج نیز در کودکان مبتلا به اوتیسم مشاهده می شود.

علائم و نشانه های اختلالات طیف اوتیسم (ASD) چست ؟کودکان مبتلا به اوتیسم فاقد تفکرات انسان دوستانه بوده و با افراد مانند اشیا رفتار می کنند. این کودکان در دنیای خود ساخته و خاص متعلق به خودشان زندگی کرده و هیچ وابستگی به والدین خود ندارند. این کودکان در شرایط پرخطر، از چیزی نمی ترسند و روابط دوستانه ای هم با دیگران برقرار نمی کنند. این کودکان حساسیت بیش از حد یا کمتر از حد نرمال در اندام های حسی خود داشته و قدرت پاسخ دهی مناسب به محرک های حسی طبیعی را هم ندارند. تمامی این نشانه ها می توانند باعث اختلال و ایجاد مشکل در عملکردهای اجرایی و ارتباطی کودک بشوند.

 

علامت های هشدار دهنده ی اختلالات اوتیسم در سنین مختلف کودک

علائم و نشانه های اختلالات طیف اوتیسم (ASD) چست ؟کودک مبتلا به اوتیسم در سن 1 سالگی ارتباط چشمی نداشته و به صدای والدین و حتی اسم خودش، واکنشی نشان نداده و به لبخند دیگران پاسخی نمی دهد. کمبود توجه نسبت به حضور والدین و نداشتن هیجان برای در آغوش گرفته شدن، کمبود تبادلات اجتماعی و تمایل به تنها بودن، ناتوانی در بیان هیجانات و حس کنجکاوی بسیار کم، ترس های عجیب از بعضی از اشیا، ارامش بیش از حد یا نا آرامی فراوان نیز از علائم 1 سالگی این کودکان است.

در سن 2 تا 5 سالگی کودک مبتلا به اوتیسم علاقه ای به بازی با کودکان دیگر نداشته و رشد صحبت کردن در او بسیار کم بوده و ممکن است نتواند از عبارات دو کلمه ای هم استفاده کند. بیشترین علائم اوتیسم در این سنین ظاهر می شود ولازم است پدر و مادر کودک دارای اوتیسم با ایجاد محیط نگرشی و محیط حسی بهینه  و کاهش صداهای محیط اطراف در زمان تعامل با کودک به خود و فرزندشان کمک کنند.

در سنین مدرسه و اواخر دوران کودکی، ناهنجاری های رشدی خصوصا در استفاده از زبان و اختلالات ارتباطی  مانند ناتوانی در بازی با همسالان خود و اختلالات اجتماعی مانند ناتوانی در برقراری ارتباط با بزرگترها و عدم درک دیگران و پافشاری بر عقاید و نظرات خود می تواند از نشانه های بیماری اوتیسم باشد.

 

تشخیص اختلالات اوتیسم و روش های درمان اختلالات طیف اوتیسم

تشخیص اوتیسم بر عهده ی متخصصین مغز و اعصاب، اعصاب و روان، متخصصین اطفال، متخصصین رشد و کاردرمانگران و فیزیوتراپیست ها و مهمتر از همه ی این ها، آسیب شناسان گفتار و زبان می باشد.

بهتر است درمان بیماری اوتیسم در سنین پایین شروع شده و با استفاده از یک برنامه ی درمانی منظم که متناسب نیازهای کودک و افراد خانواده ی او و فرهنگ آنان باشد، توسط آسیب شناس گفتار و زبان اجرا شود. تاریخچه ی درمانی خانوادگی بیمار و گرفتن شرح حال از والدین و نزدیکان بیمار علاوه بر تست های پزشکی انجام شده می توانند بسیار مفید واقع شوند. احتمال ناشنوایی کودک در عدم پاسخدهی به محرک ها و در زمان مشاهده ی روابط و رفتار کودک با دیگران باید بررسی شود. درمان این بیماری می تواند شامل دارو درمانی و محدودیت غذایی همراه با رژیم مناسب و یا استفاده از روش های رویکردهای سنتی گفتار و زبان، و روش های جایگزین ارتباطی و مداخلات رفتار درمانی باشد.

 

برای مشاوره تلفنی و آنلاین کودک و روش های تربیت فرزند می‌توانید با مشاوران مرکز مشاوره روانشناسی هنر زندگی از طریق تلفن ثابت با شماره 9099075228 تماس بگیرید.

 

کلمات کلیدی :
مقالات مرتبط
دیدگاه ها
ثبت دیدگاه فقط برای اعضای سایت امکانپذیر است. لطفا ثبت نام کنید.
جدیدترین ها

موضوعات به روز شده