حساسیت به کاندوم و عفونت | علائم حساسیت به کاندوم چیست؟
حساسیت به کاندوم و عفونت رابطه مستقیمی با هم دارند. واژینیت، که به عفونت واژن و ولوواژینیت نیز معروف است، التهاب واژن و احتمالاً ولوا است که می تواند منجر به ترشح، خارش و درد شود و اغلب با تحریک یا عفونت فرج همراه است. گاهی نیز ممکن است در بعضی زنان بدون علامت بماند. مسائلی مانند حساسیت و آلرژی به کاندوم و باکتری ها و ... می تواند موجب عفونت واژن شود که در این مقاله درمورد انواع عفونت های واژن، دلایل آن و راه کارهای مقابله با آن مطالبی گردآوری شده است.  

تماس با مشاور

واژینیت و علل و علائم آن

سه نوع اصلی واژینیت عبارتند از واژینوز باکتریایی (BV )، کاندیدیازیس واژن و تریکومونیازیس. ممکن است یک زن در یک زمان ترکیبی از عفونت های واژن را داشته باشد. آزمایش عفونت واژن، بخشی از معاینات معمول لگن نیست. در صورت وجود ناراحتی در ناحیه ولوواژینال، زنان می توانند از پزشک خود بخواهند تا وجود عفونت را ارزیابی کند.
  • ممکن است زنان دچار خارش واژن یا سوزش واژن شود و ممکن است متوجه ترشح شوند.
  • ترشحات ممکن است در مقادیر زیاد یا رنگ غیر طبیعی (مانند زرد، خاکستری یا سبز) باشد.
  • التهاب (سوزش ، قرمزی و تورم ناشی از وجود سلول های ایمنی اضافی) لب های بزرگ، لب های کوچک یا ناحیه پرینه
  • بوی بد واژن
  • درد یا سوزش واژن هنگام نزدیکی
واژینیت اختلال در میکروبیوتای واژن سالم است. میکروبیوتای واژن شامل آن ارگانیسم هایی است که به طور کلی علائم عفونت ها را ایجاد نمی کند و منجر به نتایج خوب بارداری می شود و عمدتا توسط گونه های لاکتوباسیلوس تحت سلطه قرار دارد. اختلال در میکروبیوتای طبیعی می تواند باعث عفونت قارچی واژن شود. عفونت قارچی واژن نیز می تواند زنان را در هر سنی تحت تأثیر قرار دهد و بسیار شایع است. مخمر کاندیدا آلبیکنس شایع ترین علت واژینیت است.  

اینفوگرافیک حساسیت به کاندوم و عفونت

اینفوگرافیک حساسیت به کاندوم و عفونت

حساسیت به کاندوم و عفونت | دلایل التهاب واژن

موارد زیادی می تواند منجر به التهاب در واژن شود که در زیر به اختصار توضیح داده شده است.

عفونت

واژینیت عفونی 90 درصد از موارد زنان در سنین باروری را تشکیل می دهد:
  • کاندیدیازیس: واژینیت ناشی از تکثیر Candida albicans ، Candida tropicalis ، Candida krusei
  • واژینوز باکتریایی: واژینیت ناشی از افزایش رشد Gardnerella (یک باکتری) است.
  • واژینیت هوازی
  • سایر عفونت های کمتر شایع ناشی از بیماری سوزاک، کلامیدیا، مایکوپلاسما، تبخال، کمپیلوباکتر، بهداشت نامناسب و برخی انگل ها، به ویژه Trichomonas vaginalis است.
  • زنان مبتلا به دیابت بیشتر از زنان دیگر مبتلا به واژینیت عفونی مبتلا می شوند. عفونت های واژن اغلب دلایل متعددی دارند (بین 20 تا 40 درصد از عفونت های واژن بین کشورها متفاوت است) که موارد چالش برانگیزی را برای درمان ارائه می دهد. در واقع، هنگامی که تنها یک علت درمان می شود، عوامل بیماری زای دیگر می توانند در برابر درمان مقاوم شوند و باعث عود و عود مکرر شوند. بنابراین، عامل کلیدی تشخیص دقیق و درمان با عوامل ضد عفونی با طیف وسیع (اغلب باعث ایجاد عوارض جانبی نیز می شود) است. توصیه می شود در این رابطه مقاله آیا آب دهان مرد باعث عفونت واژن می شود مطالعه شود.
  • تغییر در تعادل pH یا وجود باکتری های خارجی در واژن می تواند منجر به واژینیت عفونی شود.
  • عوامل فیزیکی که ادعا می شود در ایجاد عفونت ها نقش دارند عبارتند از: مرطوب بودن دائمی فرج به دلیل پوشیدن لباس زیرتنگ، تماس مواد شیمیایی با واژن از طریق تامپون های معطر، آنتی بیوتیک ها، قرص ضد بارداری یا رژیم غذایی که به نفع قند و مخمر تصفیه شده است.
  • شرایط جسمی قبل از بلوغ

واژینوز باکتریایی: واژینیت ناشی از Streptococcus spp

بهداشت نامناسب، که ممکن است باکتری ها یا سایر عوامل تحریک کننده را از ناحیه مقعد به ناحیه واژن وارد کند. تعادل pH در بدن دختران نوجوان برای رشد کاندیدا آلبیکنس مناسب نیست، بنابراین بعید است که آن ها به عفونت قارچی مبتلا شوند.

هورمونی

واژینیت هورمونی شامل واژینیت آتروفیک است که معمولاً در زنان یائسه یا پس از زایمان یافت می شود. گاهی اوقات ممکن است در دختران جوان قبل از بلوغ رخ دهد. در این شرایط استروژن واژن ضعیف است.

تحریک/آلرژی

واژینیت تحریک کننده می تواند ناشی از حساسیت به کاندوم، اسپرم کش، صابون، عطر، دوش، روان کننده مانند ژل لوبریکانت و مایع منی باشد. همچنین می تواند ناشی از وان آب گرم، سایش، بافت، تامپون یا داروهای موضعی باشد. واژینیت اجسام خارجی (شایع ترین اجسام خارجی شامل تامپون یا کاندوم هستند) ممکن است باعث ترشحات بد بوی بد واژن شود. درمان شامل برداشتن این اجسام است که برای آن فورسپس حلقه ای ممکن است مفید باشد. عموما درمان بیشتر ضروری نیست. اما بهتر است در مورد اجسام خارجی هم چون کاندوم که تاثیرزیادی در این عفونت ها خواهد داشت به  تفصیل صحبت شود.  

علت حساسیت به کاندوم و عفونت

کاندوم ها معمولاً از لاتکس ساخته شده و با اسپرم کش ها پوشانده شده اند. برخی از افراد به دلیل وجود این مواد به کاندوم حساسیت دارند.
کاندوم وسیله ای است که در طول رابطه جنسی به عنوان یک مانع فیزیکی برای جلوگیری از بارداری و شیوع بیماری های مقاربتی استفاده می شود. نحوه استفاده از کاندوم روی آلت تناسلی مرد در حالت نعوض است. کارکرد آن جلوگیری از ورود مایع منی به بدن همسر است. کاندوم الاستیک، ضد آب و با دوام است و معمولاً از لاتکس ساخته می شود.
آن ها همچنین ممکن است با یک روان کننده که به عنوان اسپرم کش عمل می کند تا احتمال بارداری را بیشتر کاهش دهد، پوشانده شوند. برخی از افراد نسبت به کاندوم واکنش آلرژیک نشان می دهند. دو نوع حساسیت وجود دارد که توضیح یک مورد از آن ها کفایت می کند.  
حساسیت به کاندوم و عفونت

حساسیت به کاندوم و عفونت | کاندوم لاتکس

لاتکس ماده ای است که از گیاه لاستیک تولید می شود و برای تولید لاستیک استفاده می شود. لاتکس طبیعی در بسیاری از اقلام رایج مانند دستکش لاستیکی، پستانک، نوارهای لاستیکی، زیره کفش، اسباب بازی های لاستیکی، بادکنک و کاندوم یافت می شود. برخی از افراد به پروتئین های خاصی در لاتکس لاستیکی، واکنش های آلرژیک نشان می دهند که می تواند در علائم خفیف تا متوسط ​​ظاهر شود.

انواع حساسیت های رایج به کاندوم لاتکس

دو نوع حساسیت وجود دارد که با استفاده از لاتکس ممکن است ایجاد شود.
  1.  واکنش های فوری یا آلرژی نوع I: ممکن است ایجاد شود و به عنوان آنافیلاکسی شناخته می شود. این واکنش با کاهش ناگهانی فشار خون فرد مشخص می شود که می تواند منجر به بیهوشی شود.
  1. نوع دیگر واکنش حساسیت به تأخیر است. این نوعی درماتیت تماسی است که به صورت بثورات پوستی، کهیر و خارش ظاهر می شود.

نشانه های حساسیت به کاندوم لاتکس

واکنش به لاتکس می تواند به دلیل تماس مستقیم یا استنشاق ذرات لاتکس رخ دهد. با توجه به نوع واکنش فرد نسبت به این ماده ممکن است علائم آن از خفیف تا شدید متفاوت باشد. قرار گرفتن مکرر می تواند این علائم را بدتر کند:
  • کهیر یا بثورات پوستی/ کهیر و خارش
  • سرفه کردن و عطسه کردن
  • چشمان خیس و آبریزش بینی
واکنش های آنافیلاکتیک شامل این علائم است:
  • تنگی قفسه سینه
  • تنگی نفس و خس خس کردن
  • گیجی و سرگیچه
  • فشار خون پایین
  • تهوع، استفراغ

 مقابله با حساسیت کاندوم لاتکس

واکنش آلرژیک به کاندوم ممکن است با آزمایش پوست، آزمایش خون و تست رادیو آلرژی-جاذب  (RAST) تأیید شود. بهترین راه برای جلوگیری از هرگونه واکنش آلرژیک این است که از عامل حساسیت زا یا علت آن، یعنی لاتکس، دوری کنید. با این حال، لاتکس نه تنها در کاندوم بلکه در بسیاری از وسایل خانه یافت می شود.
درمان آلرژی ناشی از لاتکس شامل مصرف داروهایی مانند کورتیکواستروئیدها ، آنتی هیستامین ها و تزریق اپی نفرین است. اپی نفرین به طور کلی برای واکنش های حساسیت فوری یا آنافیلاکسی تجویز می شود. واکنش های تاخیری مانند درماتیت تماسی معمولاً با داروهای موضعی و کورتیکواستروئیدهای خوراکی مدیریت می شوند.

کاندوم های جایگزین لاتکس

افرادی که به لاتکس حساسیت دارند می توانند از کاندوم هایی استفاده کنند که از لاتکس ساخته نشده اند، مانند کاندوم های مصنوعی، ساخته شده از پلی اورتان یا کاندوم های غشایی طبیعی، که از روده بره تهیه شده اند. اما آگاه باشید که مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری هشدار می دهد که کاندوم غشای طبیعی ممکن است به طور کامل در برابر بیماری های مقاربتی محافظت نکند و کاندوم های غیر لاتکس ممکن است میزان لغزش و شکستگی بالاتری نسبت به آن هایی که از لاتکس تهیه شده اند داشته باشند. علاوه بر این، آن ها علی رغم گران بودن، به طور گسترده در دسترس همگان نیستند.  

تشخیص واژینیت

تشخیص معمولاً بر اساس علائم زنان مشکوک است. تشخیص با استفاده از میکروسکوپ (عمدتاً با روش مرطوب واژن) و کشت ترشحات پس از تکمیل شرح حال دقیق و معاینه فیزیکی انجام می شود. رنگ، قوام، اسیدیته و سایر خصوصیات ترشحات ممکن است عامل ایجاد کننده را پیش بینی کند. تعیین عامل بسیار مهم است زیرا زنان ممکن است بیش از یک عفونت داشته باشند یا علائمی داشته باشند که با علائم عفونت دیگر همپوشانی داشته باشد، که فرایندهای درمانی متفاوتی را برای درمان عفونت حکم می کند.
به عنوان مثال، زنان اغلب تصور می کنند که مبتلا به عفونت قارچی هستند و با وجود خوددرمانی نتیجه مطلوب به دست نمی آورند که باعث ناامیدی آن ها از خوب شدن عفونت های واژن می شود. بهتر است دراین مواقع پس از دیدن علائم به پزشک زنان مراجعه کنید.  

راهکارهای پیشگیری از واژینیت

کدهای طبقه بندی آماری بین المللی بیماری ها و مشکلات مربوط به سلامت برای دلایل متعدد واژینیت عبارتند از:
پیشگیری از کاندیدیازیس: شایع ترین نوع واژینیت کاندیدیازیس است. یکی از راه های پیشگیری از مبتلا شدن به این نوع از واژینت، استفاده از لباس زیر نخی گشاد است. ناحیه واژن باید با آب شسته شود. باید از صابون های معطر، ژل های دوش و خوشبو کننده های واژن اجتناب شود. دوش زدن توصیه نمی شود. این عمل تعادل طبیعی مخمر را در واژن بر هم می زند و بیشتر از این که فایده داشته باشد، مضر است. برای کسب آگاهی بیشتر از نحوه استاندارد شستن واژن کلیک کنید.
پیشگیری از واژینوز باکتریایی: شامل رژیم ها و رفتارهای سالم و همچنین به حداقل رساندن استرس است زیرا همه این عوامل می توانند بر تعادل pH واژن تأثیر بگذارند.
پیشگیری از تریکومونیازیس: شامل اجتناب از استفاده کردن حوله مرطوب و وان آب داغ دیگران، استفاده از روش های جنسی ایمن مانند استفاده از کاندوم است. برای کسب آگاهی بیشتر از نشانه های واژن سالم کلیک کنید.  
حساسیت به کاندوم و عفونت

حساسیت به کاندوم و عفونت | درمان واژینیت

موارد زیر درمان های معمولی برای تریکومونیازیس، واژینوز باکتریایی و عفونت های قارچی هستند:

1-درمان تریکومونیازیس

دوزهای خوراکی واحد مترونیدازول یا تینیدازول. "شریک جنسی شما باید به طور همزمان تحت درمان قرار گیرد. به بیماران توصیه می شود که حداقل تا 1 هفته و تا زمانی که آن ها و همسرشان درمان و پیگیری خود را به پایان نرسانند، از رابطه جنسی اجتناب کنند."

2-درمان واژینوز باکتریایی

رایج ترین آنتی بیوتیک ها مترونیدازول است که به دو صورت قرص و ژل موجود است و کلیندامایسین به دو صورت قرص و کرم موجود است.

3-درمان عفونت های قارچی

لوکال آزول ، به شکل کرم داخل واژن استفاده می شود. این داروهای ضد قارچی، که به صورت بدون نسخه نیز در دسترس هستند  به طور کلی برای درمان عفونت های قارچی مورد استفاده قرار می گیرند. درمان ممکن است بین یک، سه یا هفت روز طول بکشد.

4-درمان واژینیت هوازی

درمان می تواند شامل استروئیدهای موضعی برای کاهش التهاب باشد. آنتی بیوتیک ها برای کاهش باکتری های هوازی هنوز محل بحث است. در برخی موارد، آنتی بیوتیک های سیستمیک می توانند مفید باشند. مانند آموکسی سیلین/کلاولانات یا موکسی فلوکساسین. شستشوی واژن با پوویدون ید می تواند علائم را تسکین دهد، اما باعث کاهش طولانی مدت بارهای باکتریایی نمی شود. کلرید دکالینیوم نیز می تواند گزینه ای برای درمان باشد.  

عوارض حساسیت به کاندوم و عفونت

عفونت های واژینال که درمان نشوند می توانند عوارض بیشتری را ایجاد کنند به ویژه برای خانم باردار.  برای واژینوز باکتریایی، این موارد عبارتند از "زایمان زودرس، عفونت های پس از زایمان، بیماری التهابی لگن بالینی و تحت بالینی، و همچنین عوارض بعد از جراحی (پس از سقط، هیسترکتومی، سزارین)، افزایش آسیب پذیری در برابر عفونت HIV و احتمالاً ناباروری"
مطالعات تریکومونیازیس را با افزایش احتمال ابتلا به HIV مرتبط دانسته اند. نظریه ها عبارتند از "واژینیت تعداد سلول های ایمنی را در محل عفونت افزایش می دهد و HIV سپس آن سلول های ایمنی را آلوده می کند." نظریه های دیگر نشان می دهد که تریکومونیازیس میزان دفع تناسلی HIV را افزایش می دهد و در نتیجه خطر انتقال به شرکای جنسی را افزایش می دهد. علاوه بر این، عوارضی وجود دارد که منجر به ناراحتی روزانه می شوند، مانند:
  • ناراحتی مداوم
  • عفونت سطحی پوست (از خاراندن)
  • عوارض بیماری ایجاد کننده (مانند سوزاک و عفونت کاندیدا) برای آگاهی بیشتر از پیامد رفتار های پرخطر جنسی کلیک کنید.
 

حساسیت به کاندوم و عفونت | سخن پایانی

عفونت در زنان مسئله ی بسیار مهمی است که نه تنها بر سلامت آن ها تاثیرگذار است بلکه بر قدرت باروری آن ها، میزان لذت آن ها در صورت سلامتی و عدم درد ناشی از عفونت، تاثیر به سزایی دارد. درنتیجه در مورد سلامت جنسی خود بی تفاوت نباشید و نوبت چکاب پزشک زنان خود را به تاخیر نیندازید. برای کسب آگاهی بیشتر از مشاوره روانشناسی کلیک کنید.

ثبت دیدگاه فقط برای اعضای سایت امکانپذیر است. لطفا ثبت نام کنید.

تماس با برترین مشاورین ایران